Beste persmedewerkers,

De plaatselijke Lebbeekse politieke partij “De Ploeg” heeft (nationaal) lang in woelig politiek vaarwater gezeten, de stap naar Groen! van SLP-nationaal in december van 2009 was voor de plaatselijke geleding een brug te ver. Het bestuur van “De Ploeg” besloot toen om als autonome gemeentelijke Lebbeekse partij verder door het leven te gaan. Sedert we in 2007 in kartel met sp.a en als kartel in coalitie met Open VLD voor de tweede legislatuur mee het beleid bepalen, is in Lebbeke het een en ander toch wel heel grondig ten beste veranderd.

Ook met de verkiezingen van 13 juni in het vooruitzicht zijn we niet bang om engagement op te nemen. GOEDELE DE COCK, provincieraadslid sedert december 2006 heeft haar strepen in de Oost-Vlaamse provincieraad al meer dan verdiend. Door haar gedegen dossierkennis en haar gevatte en doordachte tussenkomsten wordt ze als een van de best werkende provincieraadsleden beschouwd en krijgt ze, zowel in kringen binnen de meerderheid als bij de oppositie, heel veel respect. Dat is niet onopgemerkt voorbijgegaan. Ze werd aangezocht om kandidaat te zijn op de Kamerlijst van sp.a in Oost-Vlaanderen.

Als onafhankelijke kandidaat kreeg ze de tiende effectieve plaats op Kamerlijst nummer 10 sp.a.

Ze heeft naar eigen zeggen de uitdaging vooral aanvaard, omdat ze – in tijden van crisis - drie jaar van stilstand en politiek cynisme binnen de federale meerderheid meer dan beu was. Als zelfbewuste jonge Vlaamse vrouw, wars van enig Vlaams inferioriteitsdenken, wil ze voluit gaan voor een sociale, progressieve en groene samenleving met een sterke inbedding in Europa.

Met haar jeugdig dynamisme en met drieënhalf jaar intensieve politieke ervaring kan ze bogen op sterke troeven en heeft ze in elk geval méér politieke ervaring dan menig (B.)V. met al te late politieke roeping die nu nog denkt een politieke (fin-de)carrièresprong te moeten maken.

Haar leuze: Maak je huiswerk goed, haal 10 op 10: stem Goedele De Cock!

Met vriendelijke groet,

 Filip Dierickx,
O.C.M.W.-raadslid en voorzitter van “De Ploeg”

en

Dirk De Cock,
Eerste schepen,
Schepen van Cultuur, Bibliotheek, Basisonderwijs, Land- en Tuinbouw en Toerisme,
Torrestraat 5
9280 Lebbeke
Mobiel: 0478/45.28.15

www.dirkdecock.be

Vorige vrijdag begon WAK (= de Week van de AmateurKunsten). Dit jaar dingen wij in finale mee naar de titel: "WAKkerste gemeente van Vlaanderen" tegen Lommel.

Op 8 mei zullen we weten wie de titel: "WAKkerste gemeente van Vlaanderen" in de wacht sleept.

 Hieronder mijn toespraak ter gelegenheid van de workshopavond in De Biekorf.

Toespraak ter gelegenheid van de opening van de retrospectieve huldetentoonstelling van Kunstschilder Juul Keppens.

Dirk De Cock, schepen van Cultuur.

Geachte heer burgemeester, collega’s uit het schepencollege, de gemeenteraad en de O.C.M.W.-raad, mijnheer de voorzitter en de ondervoorzitter en leden van de GRC, Mijnheer de voorzitter van de Cel beeldende Kunsten, geachte familie Keppens, beste medewerkers van de dienst cultuur, dames en heren,

Gisteren hoorde ik hier op de achtergrond een gedachte aanwezig zijn. Het was de gedachte aan de honderdste geboortedag van Juul Keppens, echtgenoot, vader, onderwijzer, kunstenaar, levensgenieter, sociaal bewogen man en ereburger van onze gemeente. Vandaag gedenken wij hem in een huldetentoonstelling, een retrospectieve zoals dat heet. Dames en heren, Juul Keppens was van alle markten thuis en toen hij dertig jaar geleden van deze gemeente het eerste ereburgerschap kreeg aangeboden was de gemeente zelfs al een beetje laat met haar laudatio, want toen oogstte Juul Keppens reeds geruime tijd daarvoor erkenning voor zijn kunstenaarschap op tal van andere echelons, ik noem er maar enkele: de stad Dendermonde, de prille tv, de radio, de stad Brussel, de gemeente Bornem en de Belgische staat. Nadat hij het ereburgerschap en de daarbij horende gouden medaille van de gemeente Lebbeke ontving, kreeg hij nog blijken van erkenning door de provincie Oost-Vlaanderen, de culturele verenigingen “Open kring” uit Gent en “Hof te Puttens” uit Lede en last but not least door de Senaat!

Dames en heren op Goede Vrijdag beginnen we misschien het best met het stilleven van brood en vis en eieren, wat generaties lang het dieet uitmaakte op zo’n sacrosancte dag, Maar ook de kerkinterieurs kunnen refereren aan een dag als vandaag, talloze malen heeft Juul Keppens die kerkinterieurs op doek gebracht, in zijn vroege periode als realistische weergave, die wij met een litteraire term zelfs een beetje “naturalistisch” zouden noemen, alhoewel dat geen stroming is in de schilderkunst; ik wil maar zeggen: met de lichtinval bereikt de schilder dat we ons als toeschouwer in de kerkganger kunnen verplaatsen en tegelijkertijd de boodschap van het algoede opvangen, alsmede door de schaduwen toch ook een zekere vorm van wat met in het Duits noemt “Ungemeinlichkeit” ervaren. Een soort onbehagen waarbij “Das Ewige an sich” zich toont in het eeuwig goede, maar waarbij toch ook de onderstroom en de bedreiging van het eeuwig kwade daarmee quasi inherent verbonden is. In de latere periode laat hij beide gevoelens botsen in de kleuren, de dualiteit van het mens-zijn, van het geloven, van het ervaren komt tot uiting het botsen, het overlappen en het in elkaar opgaan van kleuren.

De schilder brengt de kleuren aan met het paletmes en de kleuren ondersteunen elkaar, zoals het ritme in de verzen van een gedicht, de regels en de gedachten dragen. Wanneer we zijn marines bekijken, en bijvoorbeeld daarin de haventaferelen, waarbij hij toch nog dikwijls zeilschepen weergeeft, en dan ineens op een ander doek de compactheid brengt van de moderne mastodontboten en het ene staat niet in contrast met het andere, het is complementair in de zin van ondergedompeld in een conglomeraat van kleuren en waarbij je vanuit het licht en tegenlicht, als toeschouwer gewoon weet, dit is valavond en dit is ochtend of nog: dit is het toppunt van de dag! Zo’n lichtvirtuoos is Juul Keppens, dat het als het ware natuurlijk op ons afstraalt.

Of nog: de oogsttaferelen, waarbij de oogstende buitenmensen eigenlijk maar deel uitmaken van het landschap, er als het ware in opgaan en enkel als kleurvlekjes schijnen aan te geven dat ze misschien atypisch zijn in het geheel, of toch juist niet, want tracht maar eens het aantal veldwerkers te tellen; het is schier onmogelijk. Maar ook de dorpstaferelen zijn atypisch, waar je zou verwachten dat het dorp zijn activiteit concentrisch rondom zijn bewoning bepaalt en laat uitdeinen, daar draait Juul Keppens dit automatisme gewoon om, hij laat de akkers akker zijn en geel van oogst en tast het stroo en het hooi zo op de wagen, dat het dorp als het waren midden in die gele zee wegzinkt, alsof het in en latere fase ook geoogst kan worden.

Ook de landelijke taferelen met kerk, kapel of het kerkje van Vlassen broek spreken tot de verbeelding, die gebouwen maken deel uit van hun omgeving. Je kan ze er zomaar niet uit  wegdenken, vermits ze door flarden van kleuren opgaan in de natuur ernaast, en de boom- of struikpartijen belendend aan kerk of kapel groeien in één kleuradem door tot in de structuur van de gebouwen. Het suggestieve, de kracht van het opwekken in de geest, speelt hierbij een niet te onderschatten rol!

Maar ook de vele schilderijen, waar water en strand, water en land samenkomen, elkaar ontmoeten, branding vormen, waar het vrouwelijke element van het water, het flexibele, het plooibare, het rekbare als het ware stoot op het land, op het vaste, het stugge, het mannelijke en waar die twee elkaar ontmoeten en in elkaar op- en overgaan, met name in de branding, daar laat hij dikwijls mensen lopen, onder wolken van hoop, als om te zeggen: zie, hier staan wij, hier gaan wij, vrucht van de evolutie en geboren uit het schuim der golven, van hieruit vormen wij het oerbegin en bevolken wij de aarde.

Maar ook de kermissen fascineren de schilder, omdat ze als contrast anders opgaan met met het coloriet en de kleur van hun statische omgeving; soms buigt het kerkgebouw zich als dominant over het tafereel en legt het de nadruk op de etymologie van het woord kermis, dat ontstond uit kerkmis, het jaarlijkse herdenken van het ritueel van de inauguratie van de kerk door verre voorouders, maar ook daar is er de ontsnappingsroute vanuit de lichte kleur van de woonwagens van de trekkende bevolking die het zich losrukken  verzinnebeelden van de dagelijkse sleur en de gewenning. Maar ook de voorstelling van winterlandschappen in combinatie met woonwagens duidt op een stilstaan van de tijd in het stilstaan van die wagens alsof de wereld wacht op andere kleuren om verder te kunnen gaan en bij de haard wacht het boerenvolk en houdt de wacht bij het vuur op een zodanige manier dat ze allen één worden met de haard  met als enig contrast, het Delfts blauw  van de borden boven de schouwbalk nog fungeert.

De optochten in de regen met de paraplus en met de omhooggetrokken vesten ter bescherming tegen striemende regen en wind en de kleurenpracht waarmee hij de onweders opnieuw laat losbarsten bij elke blik op het schilderij, het is alsof zoveel jaren na het ontstaan, dat onweer zich telkens opnieuw losrukt en zijn natte en bedreigende vracht  loost. De vier elementen, water lucht, aarde en vuur komen nergens zo goed aan bod als in die taferelen.

Dames en heren, ik sluit af  met een gedicht bij het schilderij, waarvan u de abeelding ziet in het midden van het overzicht van de retrospectieve, onderaan links. Het tafereel inspireerde mij tot volgend gedicht:

Machteloos

Machteloos bij dreigend onweer

staan zij in de oogst en weten:

dit moeten wij:

de aren droog bewaren

binnen de hoppers

en voelen toch:

dit lukt ons nooit,

hier is geen ontkomen aan,

maar harken en slaan en vergaren

als gek,

tegen tijd en donkere luchten

en vloeken binnensmonds

terwijl ze bidden:

- maak de luchten helder, -

maken ze hun hopen hoger

met de kracht  van wanhoop

en de gelatenheid

van hen die ondergaan.

Dirk De Cock,

Schepen van Cultuur,

Vrijdag, 2 april 2010

Op zaterdag 20 februari 2010 van 17u. tot 22u. verzorgt "de ploeg" haar jaarlijkse pensenkermis in het Gemeenschapscentrum "De Biekorf".

Het secretariaatspersoneel van het Deeltijds KunstOnderwijs vergaderde vrijdag 29 januari 2010 in "De Biekorf"

Als schepen van cultuur werd ik uitgenodigd om het slotwoord te spreken.

Geachte mijnheer Meert, directeur van Agodi, mevrouw de schepen, dames en heren medewerkers van het DKO van overal te lande,

Als schepen van cultuur met in mijn bevoegdheidspakket basisonderwijs, cultuur, bibliotheek, toerisme en land- en tuinbouw ben ik uitermate verheugd om tot u het woord te mogen richten. Ik zal kort zijn, dat heeft de organiserende instantie mij opgedragen. Ik ben gepokt en gemazeld als onderwijsmens, maar ik stond ook altijd al met een been in de politiek. De laatste tien jaar kon ik mij volledig aan de politiek wijden, maar het onderwijs liet mij niet  los. Twee legislaturen heb ik in het Vlaams parlement mijn beste beentje voorgezet in de onderwijscommissie, deels als secretaris en deels als ondervoorzitter van die commissie. Samen met collega’s heb ik er heel wat bakens verlegd.  Vergis u niet, die onderwijscommissie was en is  de minst politieke commissie binnen dat parlement, omdat al die politici in de eerste plaats onderwijsmensen zijn. De goede onderwijscommissarissen hadden omwille van bepaalde onderwijsdossiers soms meer conflicten binnen hun eigen partij, dan met de collega’s van andere partijen in de schoot van de commissie. Kortom, onderwijs drijft boven! Daarom wil  ik graag een boompje opzetten over het snijpunt tussen onderwijs, en dus opvoeding met cultuur en dus met kunst. Precies op dat snijpunt is het kunstonderwijs actief. Precies in dat snijpunt zitten de grote uitdagingen. Gaan we voor de kunst en dus voor het ontwikkelen van talent, of gaan we voor een zo breed als mogelijke vorming voor zoveel als mogelijk (jonge) mensen, zodanig dat de muzische vorming in onze samenleving globaal genomen een hoger echelon bereikt! Met andere  woorden vormen we de cursisten in de diepte of in de breedte?

Het doet heel raar aan, maar vanuit misschien onverwachte hoek kampt men met hetzelfde parallellisme, met name in de sport stelt zich een gelijkaardig probleem; de onderscheiden sportclubs hebben dikwijls de moeilijke keuze om zoveel leden als mogelijk te laten participeren (ook, en wellicht niet in het minst, omwille van de lidgelden), maar daartegenover staat de dwang van de competitie die wil dat de besten de plaats krijgen in de teams, wil men als team of als club kans maken om te winnen. De teams en de clubs met de beste prestaties trekken immers ook de meeste potentiële nieuwe leden aan.

Toch wil ik een lans breken om beide componenten, de breedte zowel als de diepte, met mekaar te verzoenen. Als onderwijsmens is het mijn hoogste overtuiging dat iedereen het recht heeft om opgeleid te worden tot op het niveau dat hij of zij aankan. Als cultuurmens weet ik dat sommigen uitmunten in één of meer of zelfs slechts in één bepaalde  discipline en dat zij op de tocht naar de eenzame hoogte van hun talent en/of creativiteit, professionele begeleiding meer dan broodnodig hebben.  

Daar, in de combinatie van beide aspiraties  ligt de uitgebalanceerde taak en opdracht van de lesgever in de kunstacademie. En dat is slechts mogelijk, omdat je in de kunstacademies die wonderbaarlijke mix van mensen hebt, een mix van leerkrachten, die volkomen anders is dan in andere onderwijsbranches. Daar ontmoet je een mix waarbij eenieder volgens een allerindividueelste legering de onderwijsmens in zich combineert met de kunstenaar, en elk van die legeringen is apart en met een andere samenstelling in het percentage van de interactie tussen de onderscheiden componenten, en al die allerindiviudeelste legeringen samen vormen een groepsdynamiek, die zo sterk en telkenmale uniek is en die de klankkleur bepaalt van de desbetreffende muziekacademie.

Waarom heb ik die mix zo graag, en waarom heb ik het kunstonderwijs zo graag, omdat het de onderwijsvorm is, die het verst afstaat van het Angelsaksische model, waarbij onderwijs en opleiding onlosmakelijk gelinkt worden aan tewerkstelling. Tewerkstelling is belangrijk, zeker in deze tijden van crisis, maar onderwijs moet ook kunnen bestaan omwille van het onderwijs zelf. “Der Unterricht an sich” is vanwege het  vormende en het zelfrealiserende karakter van zo’n opleiding in die mate belangrijk dat het gevoel van welzijn hier primeert op het gevoel van welvaart. Ik weet wel, het ene gaat niet zonder het andere, maar waar men binnen de Angelsaksische invloedssfeer het ‘levenslang leren’ promoot, promoot men niet meer nog  minder dan het zich vervolmaken binnen de skills  en de challenges, dus binnen de competenties en de uitdagingen, van de eigen werksfeer.

De meer Europese visie heeft het over het levensbreed leren, dat opleiding voor ogen heeft binnen de interessesfeer van elk individu, ongeacht of die interesse zich binnen de werksfeer bevindt. ‘Levensbreed leren’ sluit je als mens niet op binnen de soms te enge beleving van de werkomgeving, maar zorgt ervoor dat individuen zich ook kunnen toeleggen op interesses daarbuiten, waardoor ze als persoon op een meer evenwichtige wijze deel kunnen uitmaken van de complexe sociale en maatschappelijke interactie tussen alle omgevingsfactoren die de leefwereld van de moderne mens omvatten.

Ik dank u.

Dirk De Cock,

Schepen van cultuur

Mijnheer de burgemeester, collega’s uit het schepencollege, de gemeenteraad en de O.C.M.W.-raad, mijnheer de voorzitter en bestuursleden van de GRC, beste voorzitter en bestuursleden van de Cel Beeldende Kunsten, dames en heren,

Marijke Theuns voorstellen, misschien is het een open deur intrappen. “Wanneer ze met klei bezig is, dan hoor ik haar niet”, zegt haar vrouw. Voor de rest moet Myriam toch heel wat melodieuze, licht Antwerpse klanken over zich laten gaan, want een spraakwaterval is Marijke zeer zeker. Achter elke succesvolle vrouw staat, in dit geval, een sterke vrouw om het succes mee waar te maken. De symbiose van deze relatie zit hem voor een deel in de kunst, de kunst onder meer van het voorbereiden, dat dikwijls al door Myriam wordt gedaan.

Zondag 22 november 2009 was er een plechtige academische zitting ter gelegenheid van 25 jaar Oudheidkundige Kring "Allerheiligste San Salvator" te Wieze. Bij die gelegenheid werd de licentiaatsverhandeling: "Inventaris van het Dialect van Wieze", van wijlen de heer Paul De Wolf, de latere professor in de linguïstiek, prachtig uitgegeven.

De inenting tegen het H1N1-virus gemeentelijk organiseren voor de risicogroepen is een heel goede zaak. Proficiat aan de organisatoren en de gemeentelijke personeelsleden die daarbij betrokken zijn. Dat de gevaccineerde patienten het bedrag volledig terugkrijgen, lijkt me niet meer dan normaal in een welvaartstaat. De risicogroepen zijn immers al diegenen die sowieso meer kosten hebben voor geneeskundige vezorging. Dat de huisartsen die de inenting verrichten hiervoor een vergoeding krijgen, is nationaal vastgelegd en zeker geen materie voor een plaatselijk schepencollege. Integendeel, elke burger van dit land (en dus ook elke huisarts van dit land) heeft recht op eenzelfde behandeling. De plaatselijke organisatie van de inenting gebeurde nauw in samenspraak met de diensten van de provincie en door de vergadering van de huisartsen van Lebbeke.

Dat een plaatselijke N-VA-afdeling ineens de spreekbuis wordt om de belangen van de ziekenfondsen te verdedigen, lijkt mij wat betreft zeggenschap over lokale gemeentelijke materie meer dan een brug te ver. Hier geldt het aloude spreekwoord: schoenmaker blijf bij je leest. Trouwens dat de ziekenfondsen nog reserve hebben, bewijst hun mededeling van eind september aan de federale regering dat ze gerust een paar percenten wilden besparen (lees: inleveren) om de federale begroting mee in evenwicht te brengen en de minister van begroting een helpende hand te reiken.

Volksgezondheid is vooralsnog een federale materie, geen gewestelijke en al zeker geen gemeentelijke. De inentingscampagne voor de risicogroepen wordt in kaart gebracht door griepcommissaris Van Ranst, de gemeente Lebbeke is hier enkel uitvoerder volgens het door het griepcommissariaat ter hand gestelde draaiboek.

Wanneer elk bestuurlijk niveau zijn taak nauwgezet en naar behoren vervult, komt goed bestuur stapsgewijs dichterbij.

Dirk De Cock.

Donderdag was er, voor de jeugd, in de Bib. een dag om kennis te maken met China. Twaalf kinderen van 10 tot 12 schreven in om via de weg van een menu meer van China te weten te komen. De gedreven manier waarop Günther Van Lierop didactisch de kinderen wist te boeien, toen hij met heel veel hulp een tableau maakte van van een idyllisch Chinees landschap, compleet met vulkaan en vulkaankratermeer, waarin hij een soort currysaus deponeerde, imponeerde mij meteen. Als geoefend didacticus wist ik onmiddellijk dat hij alle snaren juist had geraakt. De blije gezichten, de ontdekkingsreis in de keuken van de Biekorf en het enthousiasme van de jonge cursisten sprak boekdelen. Een prachtig initiatief van de Bib. in deze Europalia/China-tijden. Dank aan de jeugddienst, de academie en het Biekorfteam om personeel af te staan voor deze mooie culturele en educatieve samenwerking. Dank je Ruth, Leen, Sarah en Günther.

Dirk De Cock,

een gelukkige schepen van Bib., Cultuur en Onderwijs.

Vandaag werd door de Oostenrijkse ambassade een receptie met toespraken gegeven naar aanleiding van de Oostenrijkse nationale feestdag. Als "befreundeter Belgier" krijg ik al een aantal jaar hiervoor een uitnodiging. Het gastland was Burgenland, dat als meest oostelijke Oostenrijkse deelstaat ook de lange grens met Hongarije deelt, waar tot 1989 het ijzeren gordijn, tevens de grens tot het toenmalige oostblok was. Het was Hongarije dat twintig jaar geleden, in augustus van het jaar 1989, voor het eerst de grens opende, waardoor talrijke Oost-Duitse "toeristen" de vlucht naar het Westen ondernamen. (Tegelijkertijd zat de ambassade van West-Duitsland in Praag boordevol Oost-Duitsers, die naar het Westen wilden.) Het was een spannende tijd, de slinger kon alle kanten uit, de meest weerbarstige regimes waren het Oost-Duitse van Walter Ulbricht en het Roemeense van Nicolae Ceausescu. Wanneer we terugdenken aan Tien An Mien (iets later in de tijd), dan weten we dat de omwenteling (die Wende!) ook met heel veel bloedvergieten had gekund. Gelukkig bleef ons dat in Europa bespaard.

We leefden toen op de mespunt van de geschiedenis. Als leraar Duits heb ik gewoon een heel jaar hierover les gegeven en mijn handboek gelaten voor wat het was. Ik bracht gewoon al mijn Duitse kranten en tijdschriften mee naar de klas of we keken naar het nieuws op ARD of ZDF. 

Zoals gezegd, alle drie de Oostenrijkse sprekers van vanavond refereerden in de "cercle gaulois" in Brussel waar de "Empfang" plaatsvond, aan die woelige maar o-zo-boeiende periode. Vooral de Landeshauptmann van het Burgenland Hans Niessl sprak met een mengeling van zichtbaar genoegen en ontroering over de eerste hulp die toen geboden werd aan de armlastige vluchtelingen, door de inwoners van het Burgenland. Hij dankte hen daarvoor en wist dat nog heel vele van die vroegere vluchtelingen het warme Oostenrijkse onthaal niet zijn vergeten. Het geheel werd opgeluisterd door een kwartet dat muziek vanJoseph Haydn speelde, de Oostenrijkse componist die 200 jaar geleden overleed.

Dirk De Cock.

Ja, de aanleg van een geboortebos was in het VRT nieuws op zondag. In Gent waren jonge ouders met het aanplanten van een geboortebos gestart. Flink voor Gent en schepen Balthasar.

In Lebbeke zijn wij ermee gestart in 2005 - ik was toen schepen van leefmilieu -, in Denderbellebroek. Dat perceel was vorig jaar, na drie jaar, vol. Nu werd een nieuw perceel aangesneden in de Duivekeetstraat. Streekeigen bomen voor 105 kindjes werden door de gelukkige ouders, grootouders, broers en zussen aangeplant. Het was feest, omdat de mensen zo gelukkig waren. Met het "Speelbos" in de Baasrodestraat erbij zijn we nu al het vijfde jaar heel veel bomen aan het aanplanten. Een groene long zijn we misschien nog lang niet, maar een stukje van onze longen wordt toch al beter voorzien van groene kwaliteitslucht. We zeggen "neen" aan het fijn stof en we planten bomen aan. Nu nog onze ecologische voetafdruk kleiner maken.

Proficiat voor de milieudienst, de MiNaraad en de milieuschepen van Lebbeke.

Ja, we hebben het gehaald, de drie uitdagingen, die ons werden opgelegd, zijn tot een (heel) goed einde gebracht. Normaal vind ik (vanop afstand bekenen) zo'n Fata Morgana gedoe maar niets hebben. Het is zo déjà vu.

Maar eerst gingen we voor Boekegem. An Heirbaut en ik we hadden er een paar gesprekken over, of we dat wel zouden doen. Ik zei haar dat we met het gemeentebestuur honderd procent zouden steunen, maar zij moest er met haar team moest voor gaan, en dat het vooral veel extra inzet, werk en inspanning zou kosten. Ze hebben ervoor gekozen en ze zijn ervoor gegaan. De bibliothecaris met haar team, met haar volledige team. Toen we de trofee binnen hadden zijn we voor de uitdagingen nog veel verder gegaan. Heel veel personeelsleden van de gemeente kwamen spontaan meehelpen. Heel veel mensen boden hun hulp aan. Zelf heb ik me volledig ondergedompeld in de roman-schrijf-opdracht. Mijn echtgenote dacht dat ik zelfs in de Bib sliep, maar dat was niet waar . Die opdracht was niet eenvoudig. We hebbben er met een aantal mensen toch wel hard aan gezwoegd en door het crashen van de server, zijn we met vier en dan nog met drie en dan nog met twee mensen de nacht moeten ingaan. (Op een PC werk je niet in groep!) Rond 02.00u. vrijdagmorgen was de opdracht die we anders wellicht om 21.30u. van de avond ervoor hadden geklaard, eindelijk tot een goed einde gebracht. 's Anderendaags vond de deurwaarder dat ook, al had hij toch een opmerking dat de leeftijd van één van de auteurs onder diens tekst op 54 jaar stond en in de begeleidende lijst op 55 jaar. Bij nazicht bleek dat die persoon tijdens de Boekegem week jarig was. Hij schreef het stukje voor zijn verjaardag en bij controle van de lijst was hij al een jaar ouder. Om maar te zeggen dat de deurwaarder wel echt heel goed zijn werk deed.

Morgen, donderdag 28 mei 2009, staat het gemeentelijk reglement m.b.t. het plaatsen van "schotelantennes" op de agenda van de gemeenteraadsvergadering van Lebbeke.
Zo'n vier maanden geleden vroeg ik tijdens de vergadering van het College van Burgemeester en Schepenen aandacht voor dit probleem. Er dreigt immers een wildgroei aan schotelantennes op de voorgevels van de huizen.
Wij herinneren ons nog levendig de schreeuwlelijke antennes in de jaren zestig en zeventig van vorige eeuw, daar kwam pas een einde aan met de opkomst vam de kabeltv. De liberalisering van de markt zou tot ongewenst neveneffect kunnen hebben dat de voorgevels van tal van huizen ontsiert worden door een dergelijke schotelantenne.
De collega's van het schepencollege hadden oor naar mijn bezorgdheid en onze administratie kreeg tot taak om een goed gemeentelijk reglement op te stellen. Het reglement komt er grosso modo op neer dat de schotelantennes niet zichtbaar mogen zijn vanop de openbare weg.

Het reglement is een goed evenwicht tussen het recht van de burger m.b.t. de vrijheid van meningsgaring en de bezorgdheid om het esthetisch uitzicht van de straatkanten te vrijwaren. Voor meergezinswoningen is er een apart artikel: aan de achterzijde van appartementsgebouwen kan een groepering van drie schotelantennes geplaatst worden.

Onze dienst stedenbouw heeft rekening gehouden met de opmerkingen gemaakt tijdens de vergadering van de gecoro. Alle adviezen waren positief.

Sint-Gillis Dendermonde is een vredig dorp dat met de fusies in 1976 bij Dendermonde kwam. Er is ooit nog sprake van geweest om Lebbeke en Sint-Gillis te fusioneren. De mentaliteit is echt wel gelijklopend. Mijn grootmoeder was van Sint-Gillis, ik heb er mijn oudtante nog bezocht. Ik heb er familie wonen en dan gebeurt zoiets! Je kan het met geen woorden omschrjven. Ik was er vrijdag de hele dag niet goed van. Het houdt mij nu nog elke minuut bezig. Dat zijn zo van die ogenblikken waar je jaren nadien nog precies van weet: ik was dáár, op die plek, toen ik dat vreselijke nieuws vernam. Zelf vernam ik het nieuws in het secretariaat van de school, de Puzzel, bij mijn wekelijks bezoek als schepen. De politie belde net alle scholen op om de poorten en deuren hermetisch af te sluiten, want de dader was toen nog op de vlucht. Zo'n later zou hij gevat worden in de Kleine Snijdersstraat door onze wijkagent van Heizijde. Proficiat voor diens koelbloedigheid en professionalisme.

Maar hoe moeten ouders en kinderverzorgsters en grootouders en zusjes en broetjes en neefjes en nichtjes en ooms en tantes en buren en dorpelingen en stedelingen hiermee omgaan. Hoe leg je zoiets aan jonge kinderen uit. Amerika ja, en zelfs Finland of Noorwegen, vanuit de afzondering in de lange poolnacht of iets dergelijks, maar hier in Vlaanderen? De globalisering slaat wel heel hard toe: de wereld mijn dorp! Ons buurdorp ligt opeens in het oog van de storm en in het wereldnieuws. We mochten met z'n allen willen dat het nog even onbekend was, als twee dagen geleden. Maar niemand kan de tijd terugdraaien, wij zullen met de wonden moeten leven en ouders zullen de littekens moeten leren liefhebben, en de littekens van het gemis, ze zullen nooit helen. Hoe kan een maatschappij een kinderverzorgster danken die haar eigen lichaam als buffer opwierp tegen de zinloze haat van een kindermoordenaar.

Op gedichtendag (29 januari) hebben de gemeentelijke academie, de cultuurdienst en de bibliotheek een handvol poëzie in petto. Op de agenda staan ondermeer het uitdelen van speciale gadgets met gedichten en een jeugdactiviteit rond de “gruwelijke rijmen” van Roald Dahl. De afsluiter van gedichtendag is de theatervoorstelling “Een fijne avond met meneer en mevrouw Olman” in C.C. De Biekorf waarvoor we u 2x gratis kaarten aanbieden om aan uw lezers of kijkers te verloten.

GADGETS: IJSKRABBERS EN POTLOODDOOSJES MET GEDICHTEN
Speciaal voor gedichtendag zochten de drie gemeentelijke diensten dit jaar naar originele gadgets: poëtische ijskrabbers voor de volwassenen en potlooddozen met gedichtjes voor de schoolgaande jeugd in Lebbeke. Een ludieke keuze volgens Dirk De Cock, schepen van cultuur en bibliotheek: “De vorige drie jaar deelden we zowel voor de volwassenen als voor de kinderen aangepaste bladwijzers met gedichten uit. Dit jaar inspireerden de koude temperaturen van de voorbije weken ons tot een ander voorwerp met gedichten. Iedereen die van poëzie houdt, kan een ijskrabber komen afhalen in de academie, bib of cultuurdienst. Ook de handelaars krijgen enkele exemplaren om uit te delen aan hun klanten. De gedichten zijn een selectie uit de ingezonden poëtische sprokkels van Lebbekenaren. Natuurlijk vergeten we ook de jongeren niet. Alle klassen uit Lebbeke krijgen potlooddoosjes met daarop korte rijmpjes die op naam staan van de leerlingen uit het vierde leerjaar van de Vrije Basisschool Lebbeke”.

JEUGDVOORSTELLING: “ GRUWELIJKE RIJMEN VAN ROALD DAHL”
Speciaal voor de 3e leerjaren van alle Lebbeekse scholen brengt actrice Katelijne Billet een voorstelling gebaseerd op het boek ‘De gruwelijke rijmen’ van Roald Dahl. Alle voorstellingen zijn al volzet (10.30u en 13.40u). Gruwelijke rijmen is een bundel van gedichten, geschreven door Roald Dahl. De auteur zet hierin bestaande sprookjes zoals 'de drie biggetjes' geheel naar zijn eigen hand door elementen in de sprookjes toe te voegen, met een verrassend en soms hilarisch effect. Gruwelijke rijmen is een vertaling van de Engelse bundel 'Revolting Rhymes en in de Nederlandse vertaling is het rijmschema gehandhaafd. Onderaan dit persbericht geven we u alvast een voorsmaakje uit dit speciale boek.

AVONDTHEATER: “EEN FIJNE AVOND MET DE HEER EN MEVROUW OLMAN”
Om gedichtendag theatraal af te sluiten, hebben we de “Heer en Mevrouw Olman” uitgenodigd. Zij doen een greep uit de liederenschat van de Nederlandse dichter en cabaretier Speenhoff (1869-1945). Liederen uit de tijd dat ‘De purperen heide’ en ‘Daar bij die molen’ nog oprecht ontroerden. We hadden voor sex kunnen kiezen want dat verkoopt altijd maar dat sluit niet direct aan bij het thema van dit jaar (“op zoek naar de nieuwe dichter des vaderlands”). Bovendien zijn de Olmans niet de eersten de besten. De heer Olman kent u beter als Frank Cools van ondermeer Radio 1 en Theater Malpertuis. Hij liet met “Een klein beetje Annie” op gedichtendag in 2007 Lebbeke al proeven van een gesmaakte voorstelling rond Annie MG Schmidt. Ineke Nijssen (van ondermeer Ketnet en Canvas) is de perfecte mevrouw Olman. Met doorleefde weemoed bezingen ze de meest ellendige, lamentabele, deerniswekkende en smartelijke geschiedenissen. Het rijt een gemiddelde ziel zo aan flarden. Alléz, in 1908 in elk geval toch nog. Het is cabaret uit vervlogen tijden maar wel in het HUMORISTISCHE en IRONISCHE LICHT van het jaar onzes Heren 2009. En dat in een regie van Raf Walschaerts, de helft van Kommil Foo. Niet te missen!
Waar en wanneer: Donderdag 29 januari om 20.00 in CultuurCentrum ‘De Biekorf’ Stationsstraat 23 in Lebbeke. Toegangsprijs: 6 euro.

GRATIS TICKETS: Als u graag 2x twee gratis tickets ontvangt voor deze voorstelling voor uw lezers of kijkers, kan u een seintje geven aan cultuurbeleidscoördinator Wendy Van den Abbeele op Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken

MEER INFO:
Academie Lebbeke, Christine De Greef, Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken , 052/41.11.21
Cultuurdienst Lebbeke en CC De Biekorf, Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken , 052/25.08.13
Bibliotheek Lebbeke, An Heirbaut, Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken , 052/41.34.41

Vandaag breken we een lans voor de smaak. Het getuigt immers van heel goede smaak wanneer een combinatie van een zowel gezond als zoet initiatief als de peperkoek met acticoa chocolade, het levenslicht mag aanschouwen. Dit na wat we een aangename conceptie mogen noemen én na een liefdevolle en koesterende dracht.

De gelukkige ouders zijn niet minder dan onze twee plaatselijke lekkere reuzen, met name de paradepaarden van onze gemeente: het chocoladebedrijf Barry-Callebaut met internationale renommee en het peperkoekbedrijf Vondelmolen, dat ook volop de Europese markt bespeelt. Het bureau voor partnerbemiddeling en relationele toenadering was de gemeente zelf. De gemeente heeft daarbij géén inspanning onverlet gelaten, ze stuurde als relatieteam de bibliothecaris mevrouw An Heirbaut, de burgemeester en uw dienaar uit.

De aankondiging van de geboorte valt als bij toeval samen met de Week van de Smaak en de plaatselijke Statiestraatreuzen dienen zich trots aan als peter en meter. Onze meters en peters zijn zo gelukkig en zo passend aangekleed door het personeel van onze Bib, dat de zwangerschap van ons lekker reuzenpaar niet lang verborgen kon blijven. Op strategische plaatsen in onze gemeente hebben de Statiestraatreuzen bij onze inwoners het verwachtingspatroon voor deze geboorte aangescherpt en verder opgebouwd.

De vrucht van dit alles is het gezond product van de liefde van beide ouders en het is een zoetje van jewelste. Bij wijze van geboorteattentie hebben de gelukkige ouders geen suikerbonen klaarstaan, maar een echte suikerbakkersvrucht namelijk: peperkoek met stukjes ananas, sinaasappel en pompelmoes, dat stuk peperkoek krijgt als couverture een heerlijke acticoachocolade. Ervan proeven is smelten van geluk, het is een engeltje dat op je tong plast.

Minister Anciaux, de bezieler van de Week van de Smaak, heeft laten weten dat hij ook wil proeven. Hij wenst de initiatiefnemers heel intens te feliciteren. Acticoa en couverture, ’t zijn moeilijke woorden, maar in de Bib. kan je die woorden opzoeken, je kan ook meer vernemen over deze twee bedrijven Barry-Callebaut en Vondelmolen, die samen met de gemeente de grootste plaatselijke werkgevers zijn.

In deze tijden van crisis zorgen wij samen voor het aangename en tevens smaakvolle interval. De culinaire kruisbestuiving met medewerking van de Bib, toont aan dat de Bib niet enkel een verzameling van boeken is, maar dat ze in onze moderne maatschappij nog via vele andere kanalen de functie van informatieverstrekker vervult.

Ik hoop dat u één dezer dagen de kans krijgt om te genieten van deze Lebbeekse boreling. Ik beloof u dat op het smaakvolle ogenblik, op het moment waarop de ogen en de blik, de smaakzin en de reukzin gefocust zullen zijn op de culturele synesthesie. Een synesthesie is een verwarring, een interactie, een overdracht van gewaarwordingen, het op een dwaalspoor brengen van de zintuigen die teveel prikkels ineens moeten verwerken, zodat onze hersenen in trance geraken! Om nog maar over de cultuur van de smaak en de cultuur in de Bib te zwijgen...

 ... slaan de handen in elkaar voor de ‘Week Van De Smaak[1]’ (15 tot 23 november)  

·         De Bib Lebbeke introduceert multimediale informatiestanden over Barry Callebaut en Vondelmolen
·         Barry Callebaut en Vondelmolen pakken uit met unieke én gezonde chocoladepeperkoek, gratis te proeven door alle Lebbekenaren
·         15 en 16 november tussen 10 en 12: chocoladefontein en proeverij in de bib

Lebbeke doet actief mee met de ‘Week Van De Smaak’. De bib van Lebbeke presenteert als lokale initiatiefnemer een reeks van informatieve en lekkere activiteiten waaronder: een informatieavond, een proeverij met chocoladefontein en multimediale informatiestands over chocoladeproducent Barry Callebaut en peperkoekexpert Vondelmolen. Deze lokale, lekkere reuzen produceren ter gelegenheid van de ‘Week Van de Smaak’ een unieke, gezonde chocoladepeperkoek. Dit vezelrijke en natuurlijke product met ACTICOA™ chocolade is niet alleen een streling voor de tong: het is ook goed voor de gezondheid.  

Informatieavond op 14 november.
Genodigden maken tijdens de informatieavond op 14 november kennis met het programma van de ‘Week Van De Smaak’ en de nieuwe, unieke chocoladepeperkoek.  Via een postercampagne, aangevuld met ‘flyer’acties en een aankondiging in Kramiek wordt het programma aan de Lebbekenaren bekend gemaakt. De reuzen van de Stationsstraat voeren mee campagne vanaf 25 oktober. Ze zijn te vinden op vier gemeentelijke diensten: de bib, het cultureel centrum De Biekorf, het sportcentrum en galerie De Fontein naast het gemeentehuis. 

Lekkere én gezonde chocolade peperkoek – gratis voor alle Lebbekenaren.
Lebbeke huisvest twee wereldvermaarde voedingsproducenten: chocoladeproducent Barry Callebaut en peperkoekexpert Vondelmolen. Zij slaan de handen in elkaar en pakken uit met gezonde chocoladepeperkoek. Dit unieke product, rijk aan vezels en natuurlijke ingrediënten bevat ACTICOA™ chocolade. Deze chocolade is rijk aan antioxidanten en heeft een wetenschappelijk bewezen werking. Het houdt de natuurlijke weerstand intact, zorgt voor een gezond hart en een gezonde bloedsomloop, beschermt de hersenactiviteit en zorgt voor een algemene gezonde uitstraling. De lekkere chocoladepeperkoek is een verwennerij voor jong en oud. Alle Lebbekenaren kunnen met een bon uit Kramiek (verschijningsdatum 31 oktober) een gratis staal ophalen in de bib van Lebbeke.

Chocoladefontein en proeverij op 15 november en 16 november.
Om zoveel mogelijk Lebbekenaren te laten proeven van de nieuwe lekkernij, 100% van eigen bodem, pakt de bib uit met een gratis proeverij. Een chocoladefontein is de kers op de taart. Deze activiteit gaat door op zaterdag 15 en zondag 16 november tussen 10 en 12 in de bib van Lebbeke. 

 Multimediale informatiestands over Barry Callebaut en Vondelmolen in de bib van Lebbeke
De bib introduceert 2 nieuwe informatiestands: één over Barry Callebaut, één over Vondelmolen. De stands bestaan uit een archief, publicaties over de bedrijven en boeken rond chocolade of peperkoek. Ze zullen in de toekomst permanent aangevuld worden met nieuwe materialen.  De bib van Lebbeke wil met de informatiestands dé uitgelezen plek worden voor publieke informatie over deze lokale bedrijven.

De revue “De sjap es droeëg” bewijst hoe een gezonde mix van inbreng vanuit 12 verenigingen onder de regie van de culturele poot van het gemeentebestuur tot een verbluffend resultaat kan leiden.
Dat de hele gebeurtenis in zijn ontstaansgeschiedenis niet van een leien dakje liep, is bijna de evidentie zelf. Je brengt als schepen van cultuur mensen samen vanuit heel verschillende verenigingsculturen. Het verwachtingspatroon van de auteurs is heel anders dan dat van de regisseur. Je werkt met vier totaal verschillende culturele disciplines, die ten opzichte van elkaar nog moeten beginnen met een eerste aftastende fase. Dans en toneel volgen een heel andere artistieke lijn dan koor en muziek. We hebben ook heel wat geleerd hierdoor. Wanneer de wil er is om samen te werken, wanneer een culturele discipline zich niet superieur gedraagt ten opzichte van de andere, wanneer de mensen die het beste van zichzelf geven op het vlak van decor en van kledij op dezelfde wijze gewaardeerd worden als alle anderen, wanneer de deelgemeenten en wijken evenveel inbreng krijgen dan het ‘centrum’, dan kan de samenwerking echt ‘boomen’ naar fantastische intermenselijke solidariteit die zo’n prachtproductie mogelijk maakt.

Dirk De Cock,
Een heel tevreden schepen van cultuur.

Ook tickets voor andere voorstellingen gaan vlot over de toonbank

Met vier opvoeringen van De sjap es droeëg opent cc De Biekorf officieel het culturele luik van zijn allereerste werkjaar. De revue, geschreven en gespeeld door Lebbekenaars, serveert de toeschouwers een brok fantasierijke historiek.

'Deze productie brengt de geschiedenis van de site waarop het cultureel centrum in de Stationsstraat gebouwd werd: de ex-peperkoekfabriek Van den Abbeele, in de volksmond beter bekend als de Suikerbakkers', zegt cultuurschepen Dirk De Cock (VlaamsProgressieven). Auteurs van het stuk zijn André Lissens en Eddy Du Bois. Humor en ironie zijn hun niet vreemd.

Op de scène verschijnen acteurs van diverse groot-Lebbeekse toneelkringen. 'Alle gezelschappen kregen de vraag om medewerking, maar de acteurs en actrices beslisten zelf over hun deelname. Ook de koren Belside en Bellecantorij doen mee.' Voor de regie tekenen Frank Hofmans en Steven De Beule.

Eddy Aelbrecht en Bob Van der Strieckt arrangeerden de muziek van Eddy Du Bois, Chris Caudron en Petra Hanskens namen de choreografie voor hun rekening. Het decor is van de hand van Rudy Robberecht en Wendy Wesemael verzorgde de kostuums. De muziek wordt live uitgevoerd. Het gemeentelijk brandweerkorps verzorgt een gastoptreden en in de revue zit zelfs een Miss Maria-verkiezing verwerkt.

Maar hoe zit het met de belangstelling voor deze eerste productie? 'Er zijn nog plaatsen voor vrijdag en zaterdag', aldus De Cock. 'En ook op zondag en maandag is er nog voldoende plaats. Geïnteresseerden kopen hun kaartje het best in De Biekorf zelf of reserveren telefonisch. Via internet is het te laat. Het ticketingsysteem sloot de reservatie voor de revue vorige maandag immers al af.'

De kaartenverkoop voor het komende jaar loopt over het algemeen goed. Het optreden van Els De Schepper is zo goed als volzet en ook de jeugdvoorstelling Prinsesje is uitverkocht. Wanda Joosten kan al rekenen op 212 geïnteresseerden, Stash op 107. Het nieuwjaarsconcert van de Rotary zit vol. De club zorgt zelf voor de distributie en de verkoop.

'Tot de jaarwisseling zitten we tamelijk goed', besluit De Cock. 'Wat betreft de producties na Nieuwjaar moet de kaartenverkoop eigenlijk nog op gang komen. Normaal eigenlijk, want die planning is voor de meeste geïnteresseerden nog een ver-van-mijn-bed-show.'

BRON: TV Oost, 10-01-08

Pas in 2010 krijgen de bewoners van de Klein-Antwerpenstraat degelijke trottoirs. Ze hadden uitleg gevraagd in een petitie aan het college van burgemeester en schepenen.

'Er lag ons nog meer op de lever', zegt Sofie Van Nuffel namens de bewoners. 'Zoals de hoge snelheid van het verkeer en het zware vrachtverkeer naar en van het bedrijf De Saedeleer in de Fabrieksstraat.' In zijn antwoord kondigt waarnemend burgemeester Dirk De Cock (Vl.Pro) een aantal maatregelen aan.

'De politie kreeg al de opdracht om geregeld snelheidscontroles uit te voeren. Het vrachtverkeer kunnen wij, vanwege de functie van de Klein-Antwerpenstraat als verbindingsweg, jammer genoeg niet omleiden.'

Wat de trottoirs betreft is er beterschap in zicht. De Cock: 'In 2010 wordt een groot deel van de Klein-Antwerpenstraat, van de Heesterstraat tot de spooroverweg op de lijn Dendermonde-Brussel, volledig vernieuwd. Deze heraanleg past in collectorwerken door Aquafin. Daarnaast zullen we in de begroting 2009 de nodige kredieten inschrijven om het resterende deel van de straat, van de Heester- tot de Opwijksestraat, een nieuwe asfaltlaag te geven en de bestaande trottoirs grondig te herstellen. In dat gedeelte wordt immers niet aan de riolering gewerkt.'

'Of we tevreden zijn? Ik denk dat we de zaken realistisch moeten bekijken', zegt woordvoerster Van Nuffel. 'Wat het schepencollege aankondigt, is vandaag het hoogst haalbare. We weten nu toch waar en wanneer er wat zal bewegen.’

BRON: Pierre Van Rossem, Het Nieuwsblad, 18-09-08, p. 22.

De gemeenteraad aanvaardde een schenking van kunstboeken en foto's aan de openbare bibliotheek van de overleden kunstschilder Georges Teugels. De Lebbekenaar had zijn atelier in de Potaardestraat en was vooral bekend om zijn schilderijen die het landelijke leven verheerlijken. Cultuurschepen Dirk De Cock (Vl.Pro) kondigt voor het najaar 2009 een huldetentoonstelling Georges Teugels aan in de openbare bibliotheek en cc De Biekorf.

Vlaams minister van Sport Bert Anciaux heeft opnieuw  middelen vrijgemaakt ter ondersteuning van het Vlaamse jeugdvoetbal. Voetbalclubs konden een aanvraag indienen om in aanmerking te komen voor de subsidiëring van projecten die de kwaliteit van hun jeugdvoetbal verbeteren. 176 clubs dienden zo’n aanvraag in en 155 van hen kunnen nu op de nodige middelen rekenen, goed voor in totaal 1.435.000 euro. Vorig jaar maakte de minister al een gelijkaardig budget vrij voor de ondersteuning van infrastructuurwerken.

Een zeer diverse groep voetbalclubs, aangesloten bij zowel de Koninklijke Vlaamse Voetbalbond (KVV) als de Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB) en actief in de hoogste tot de laagste afdelingen, dienden een jeugdbeleidsplan en een kwaliteitsverbeterend project in ter optimalisering van hun jeugdwerking.

Vlaams volksvertegenwoordiger en schepen Dirk De Cock (VlaamsProgressieven): "Met deze projectsubsidies, wil minister Anciaux verder de randvoorwaarden invullen om duizenden jonge voetballertjes in Vlaanderen in de best mogelijke omstandigheden te laten sporten. De focus lag ditmaal op kwaliteitsverbetering. Mogelijke projecten zijn onder andere de aankoop van sport- en didactisch materiaal, de opleiding of bijscholing van jeugdtrainers en de verbetering van de communicatie binnen en buiten de club.”

Ook KSK Lebbeke diende een dossier in. De Lebbeekse voetbalclub moest in een beleidsplan hun jeugdwerking voorstellen aan de hand van onder meer de visie, de begroting en het opleidingsprogramma van hun jeugdafdeling. Een adviescommissie jeugdvoetbal beoordeelde dit plan op basis van verschillende criteria.

“Ik kan met tevredenheid meedelen dat KSK Lebbeke bij de gelukkigen hoort en dat voor een bedrag van 9.220 euro. KSK Lebbeke krijgt deze financiële ondersteuning voor het opleiden van hun trainers, voor vergoedingen voor hun trainers om extra trainingen in te lassen en voor de huur van extra accommodatie. Dit is opnieuw een leuke tegemoetkoming voor het Lebbeekse jeugdvoetbal na de subsidies die Rapide Lebbeke begin dit jaar kreeg voor de aanleg van een bijkomend voetbalterrein", aldus nog Dirk De Cock. 

Toegangsprijzen cc De Biekorf onder vuur

N-VA vindt de toegangsprijzen in cc De Biekorf een stuk duurder dan in andere centra. Schepen van Cultuur Dirk De Cock (Vl.Pro) verwijt de N-VA bewust de waarheid te verdraaien.

Eind september opent cc De Biekorf zijn eerste werkingsjaar. 'De Lebbekenaar betaalt tweemaal', reageert N-VA na inzage van de toegangsprijzen. 'Een eerste keer door mee in te staan voor de kost van het prestigeproject dat De Biekorf is en een tweede keer door voor gelijkaardige producties hogere inkomgelden te moeten betalen dan in andere centra. Tot zelfs het dubbele.'

'Voorbeelden? Een optreden van Stash kost in Lebbeke 14 euro, in Opwijk was dat vier euro minder. Eva De Roovere aan het werk zien kost hier 14 euro, in Overpelt kan dat voor de helft van deze prijs. Voor het theaterstuk Prinsesje en de beer vraagt De Biekorf 8 euro, in Hamme volstaat vier euro.'

'Daarom vragen wij dat alle geïnteresseerde Lebbekenaars van cultuurcheques kunnen genieten, waarmee ze een stuk van de inkom kunnen betalen. Op die manier promoten we De Biekorf en krijgen belastingbetalende Lebbekenaars een directe return.'

'Ze kozen hun voorbeelden selectief', reageert De Cock, ook lid van de Raad van Bestuur van het autonoom gemeentebedrijf (AGB) dat De Biekorf beheert. 'Een optreden van Els De Schepper kost bij ons 22 euro, in Waregem en Turnhout drie euro meer. Voor Jean Blaute en Eric Melaerts vragen we 14 euro, in Meise is dat 18 euro. Conclusie? De ene keer zijn we duurder, de andere keer goedkoper. We zitten op het gemiddelde. Feit is ook dat productiehuizen kortingen geven aan trouwe klanten. Van die status kan je moeilijk genieten, wanneer je pas het eerste werkjaar opstart.'

'In de Raad van Bestuur van het AGB zijn alle politieke strekkingen vertegenwoordigd en daar heb ik geen bezwaar gehoord tegen de prijsvoorstellen van de culturele dienst. Het sociaal aspect van cultuur ligt me na aan het hart. Sinds 2003 krijgen weduwnaars, wezen, invaliden en gepensioneerden al cultuurcheques van de gemeente. Voor de scholen is er onder andere vanuit de bibliotheek een volledig gratis aanbod. Veel van die zaken gebeuren in De Biekorf. Voor het eerste jaar zal De Biekorf bovendien geen busvervoer aanrekenen voor de Lebbeekse scholen.'

Op zondag 14 september vindt in Vlaanderen de 20e Open Monumentendag plaats, met als passend jaarthema: de 20e eeuw. 210 gemeenten doen mee. Meer dan 600 monumenten openen hun deuren. Een 550-tal activiteiten laten de bezoeker kennismaken met het 20ste-eeuws bouwkundig erfgoed. Het programma is een weerspiegeling van wat de 20ste eeuw heeft teweeg gebracht.

Dirk De Cock (VlaamsProgressieven), schepen van Cultuur, opteerde om ook in Lebbeke voor de eerste maal mee te doen met de Open Monumentendag: “Open Monumentdag valt altijd samen met de grote septemberkermis van de gemeente Lebbeke. Dat heeft ons de voorbije jaren tegengehouden om deel te nemen.  We voelen echter de toenemende cultuurbeleving in Lebbeke. Bovendien geraken meer en meer mensen geïnteresseerd in onroerend erfgoed. Niet alleen het succes van Open Monumentdag in andere gemeenten, maar ook het canvasprogramma Monumentenstrijd bewijst dit. Bovendien ligt het thema ‘typisch twintigste-eeuwse gebouwen’ onze gemeente wel. We stellen maar liefst drie gebouwen open voor bezoek.”

Ten eerste is er het kleine, landelijke stationsgebouw van Heidzijde (1907). Het station is een voorbeeld van een architecturaal verzorgd station van het 'haltetype', zoals er in ons land een 150-tal werden opgetrokken in die periode, een belangrijke fase in de spoorweggeschiedenis. Nu heeft het Rode Kruis er zijn lokaal.

Ook het gemeentelijk administratief centrum kan bezocht worden. Dit gebouw bevindt zich deels in een vleugel van de voormalige Vrije Vak- en Beroepsscholen van Lebbeke (1926), volgens de literatuur opgericht naar plannen van aannemer-architect Edmond Van den Heule, stichter van en leraar aan de vakschool. Aanpalend is er een nieuwbouw.

En tenslotte opent mevrouw Callebaut enthousiast de deuren van de villa ‘De Olmen’. Deze villa uit 1926 is gebouwd naar een ontwerp van de Gentse Sint-Lucasarchitect Carlos Malfait (1891-1975), een leerling van Valentin Vaerwyck. Als residentiële woning van brouwer L. Callebaut is ze een van de laatste getuigen van de brouwnijverheid in Wieze. In de villatuin zijn er nog resten van een tuinpaviljoen met kunstgrot, volgens het kadasterarchief van 1925. Deze kleine chalet zou vóór de villa zijn gebouwd op het buitengoed van de familie Callebaut.

BRON: TV Oost,

zie ook vorig jaar: "Kinderen kaften boeken in bibliotheek."

Gisterochtend (donderdag 28 augustus) vertrok in Voeren voor de tweeëndertigste maal een groep fietsers om zaterdag op de vooravond van de IJzerbedevaart aan te komen in Diksmuide.  

De ‘Vredesfietseling’ werd in 1976 opgestart door de VU-Jongeren. De organisatie ligt thans in handen van L² (jong-VlaamsProgressieven), Jong N-VA en VOS Vredesvereniging.  Zoals steeds staat de Vredesfietseling in het teken van de positieve boodschap van Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid. De Vredesfietseling in uniek in haar soort omdat ze staat voor zowel een sportief, een pacifistisch als een sociaal evenement. Of beter uitgedrukt: zweet, idealen en plezier. Dit jaar wordt, in samenwerking met het Verbond VOS - Vlaamse Vredesvereniging, halt gehouden aan een aantal Vlaams-pacifistische monumenten. De Vredesfietseling houdt in iedere provincie halt bij dergelijk monumenten en houdt daar een speciaal vredesmoment. 

Ook dit jaar houdt de Vredesfietseling halt in Lebbeke. Voorgaande jaren werden de fietselingen ontvangen op het gemeentehuis. Dit jaar heeft de organisatie gekozen voor Wieze. De vredesfietsers worden vrijdag rond 16u ontvangen door schepen en Vlaams volksvertegenwoordiger Dirk De Cock (VlaamsProgressieven). Dirk De Cock is tevreden dat ook dit jaar de Vredesfietseling halt houdt in de gemeente:  “We ontvangen de fietselingen toch al enkele jaren op rij. Ik zal ook dit jaar met plezier een korte toespraak houden bij hun bezoek aan het monument van de gesneuvelden aan het kerkhof van Wieze. Het gemeentebestuur voorziet ook in een wafel, appel en drankje voor de deelnemers in het ontmoetingscentrum van Wieze.” 

Diezelfde dag overnachten de sportievelingen in Laarne. Zaterdag wordt de Vredesfietseling verwacht in De Pinte en aan het militair kerkhof van Langemark-Poelkapelle. De tocht wordt dan verder gezet naar Diksmuide, waar de deelnemers de volgende dag aan de vernieuwde IJzerbedevaart kunnen deelnemen.

De gemeentelijke bibliotheek van Lebbeke heeft er een hoop boeken bij. Het gaat om werken die in het bezit waren van de vorig jaar overleden kunstschilder Georges Teugels. Zijn erfgenamen besloten om de boeken te schenken aan de Lebbeekse bibliotheek.

De gemeenteraad van Lebbeke ging akkoord met de schenking, zodat de boeken nu officieel bezit van de bieb zijn. «Het gaat vooral om kunstboeken en boeken met prenten van paarden in», zegt schepen van Cultuur Dirk De Cock (Vlaams Progressieven). «Er is een inventaris van de werken opgemaakt en ze zijn voortaan in de bibliotheek te raadplegen.» 

Als wederdienst plant de gemeente binnenkort een tentoonstelling om de figuur van Georges Teugels in de kijker te zetten. De expo zal plaatsvinden in de bibliotheek en cultuurcentrum De Biekorf. 

BRON: Nele Dooms, Het Laatste Nieuws, 26-08-08, p. 17

De gemeente Lebbeke plant belangrijke werken in de gemeenteschool De Puzzeltje. De centrale verwarming wordt vernieuwd in zowel de turnzaal als het schoolgebouw zelf. Verder wordt er nog geïnvesteerd in nieuw sanitair en een betere verluchting van de klaslokalen. De totale kostprijs wordt geraamd op minimum 250.000 euro.

“Momenteel wordt de school nog verwarmd met drie oude stookketels op stookolie. De turnzaal wordt al verwarmd op aardgas, maar wel met een stookketel die al dateert van 1978”, vertelt schepen van Onderwijs Dirk De Cock (VlaamsProgressieven). “De werken zijn dan ook broodnodig.”

De geplande werken zijn omvangrijk. In de turnzaal moet de oude installatie en de stookolietank reglementair worden verwijderd. Een nieuwe gasketel, een luchtgroep, nieuwe radiatoren met thermostaatkranen, een branddeur en scheidingswanden moeten worden geïnstalleerd. Voor de nieuwe centrale verwarmingsinstallatie in het schoolgebouw wordt een  andere locatie voorzien dan de huidige – niet waterdichte – kelder. Toch moet ook de kelder leeggemaakt worden en dient in het nieuwe lokaaltje een aantal infrastructurele ingrepen te gebeuren. Ten slotte wil de gemeente naast de werken met betrekking tot de centrale verwarming ook de sanitaire blok in de turnzaal vernieuwen. De bedoeling is een sanitaire blok met 6 kindertoiletten, 3 toiletten voor volwassenen en 4 automatisch gespoelde urinoirs te hebben.

Het gemeentebestuur van Lebbeke organiseert de jaarlijkse Guldensporenviering dit jaar op zaterdag 12 juli. Het feest vindt plaats op de Grote Plaats in Lebbeke.

De Muziekkapel van chiro Krikojo opent om 19.30 uur de viering. Om 20 uur houden burgemeester François Saeys en schepen van Cultuur Dirk De Cock hun welkomstwoord. Vanaf 20.20 uur betreedt Ontpopt het podium. Deze nieuwe covergroep brengt de sterkste Nederlandstalige hits van de voorbije decennia. Daarna is het de beurt aan Hans De Booij.

Topper van de avond zijn De Romeo's. Davy Gilles, Gunther Levi en Chris Van Tongelen vormen een levende jukebox en brengen de grootste hits en de leukste covers.

'Een drievoudige win-win-situatie', zegt cultuurschepen Dirk De Cock (VlaamsProgressieven). 'De buurt krijgt haar kapel terug, de VDAB-cursisten mogen hun kunnen demonstreren en de gemeente doet financieel een goeie zaak.' De Cock kreeg nog een extra helpende hand uitgestoken: Ivonna De Wolf, waardin van 't Vat in Denderbelle en lid van de cel cultureel erfgoed van de cultuurraad, stelt voor het dak van de kapel gratis authentieke Boomse pannen ter beschikking. 'Mijn roots liggen in Wieze', zegt ze. 'Als je de mensen kan helpen, moet je niet aarzelen.' 

BRON: Pierre Van Rossem, Het Nieuwsblad, 7 juli 2008, p. 20

Het regionaal economisch en sociaal overlegcomité (Resoc) heeft in zijn jongste vergadering goedkeuring verleend aan de gemeente Lebbeke om via de praktijkklas van het opleidingscentrum van de V.D.A.B. de in de vernieling gereden Sint-Annakapel te Wieze opnieuw op te bouwen.

Schepen Dirk De Cock: “Het heeft zijn tijd geduurd alvorens de verzekeringen tot een vergelijk kwamen, in het schepencollege werd afgesproken dat de kapel opnieuw kon gebouwd worden voor het bedrag dat de verzekering zou uitkeren.” Door het opvragen van ramingen kwam het gemeentebestuur al vlug tot de conclusie dat het opbouwen van de kapel door een aannemer al gauw het dubbele van het verzekeringsbedrag zou kosten. Schepen Dirk De Cock gooide het over een andere boeg en vroeg de heer Decolvenaer van V.D.A.B. of het opleidingscentrum de klus niet kon klaren. De heer Decolvenaer verklaarde zich namens V.D.A.B. akkoord, op voorwaarde dat er een dossier ter goedkeuring werd klaargemaakt voor het Resoc.

“Nu de laatste obstakels zijn weggenomen, hebben we er een goed oog in dat de kapel in het najaar (begin volgend schooljaar) kan gebouwd worden volgens het oorspronkelijke concept. De gemeente zorgt voor al het materiaal en de V.D.A.B. zorgt voor de opbouw. Een drievoudige win/win-situatie voor de buurtbewoners die hun geliefde kapel terugkrijgen, voor de mensen in opleiding bij V.D.A.B., die hun vaardigheden aan een echte praktijkoefening kunnen toetsen en voor de gemeente, die voor het geld van de verzekering een hagelnieuwe kapel kan garanderen,” aldus nog schepen Dirk De Cock.  

Waardin Yvonna van de herberg “Het Vat” liet aan de schepen alvast weten dat zij voor het dak van de Sint-Annakapel authentieke Boomse pannen ter beschikking wil stellen.

Bron: TV Oost, 27-03-08

De vernielde Sint-Annakapel in Wieze kan heropgebouwd worden. Dat is nu helemaal zeker nadat het regionaal economisch en sociaal overlegcomité (Resoc) goedkeurde dat de praktijkklas van de VDAB de kapel mag herstellen.

De kapel, op de hoek van de Wolvenstraat met de Kruisveldbaan, werd bij een ongeval in 2006 in de vernieling gereden. Een grote puinhoop was het enige wat overbleef. De brokstukken zijn intussen opgeruimd, alleen een deeltje van de achterkant is blijven staan.

Het schepencollege van Lebbeke besliste dat de kapel opnieuw gebouwd kon worden voor het bedrag dat de verzekering zou uitkeren. Maar prijzen van aannemers maakten al gauw duidelijk dat de bouwwerken het dubbele zouden kosten. «Daarom gooiden we het over een andere boeg en doen we beroep op het opleidingscentrum van de VDAB om de klus te klaren», zegt schepen Dirk De Cock (VlaamsProgressieven).

Boomse pannen

De kapel zal in het najaar heropgebouwd worden. «De gemeente zorgt voor het materiaal en de VDAB voor de opbouw», zegt De Cock. «Omwonenden krijgen zo hun geliefde kapel terug.» Waardin Yvonna Van Keer van 'Het Vat' wil voor het dak van de kapel authentieke Boomse pannen ter beschikking stellen.

Zaterdag 7 juni streek geheel onverwacts een troep neo-nazi's neer in onze gemeente. Zij zijn hier niet welkom. Zij huurden "Ons Huis" met een smoes. Dat is gewoon contractbreuk. Er is wel degelijk overlast geweest in de buurt, de mensen van de friettent in de Leo Duboisstraat kunnen er van meespreken en de inkom van de KBC-bank lag er ook heel besmeurd bij, daar hebben er een paar de nacht doorgebracht met zichtbare urinevervuiling als gevolg.

Die troep komt onze gemeente al voor de tweede maal bevuilen. We hebben allemaal op tv kunnen zien welk een register ze opentrekken, gaande van de Hitlergroet tot de verheerlijking van de shoah. Onze gemeente voelt zich bezoedeld, de vraag blijft hoe we in de toekomst dergelijk gespuis de deur kunnen wijzen. In de grondwet staat de vrijheid van vergaderen. Er loopt een initiatief in de Kamer om dergelijke bijeenkomsten toch te kunnen verbieden. In Nederland en in Duitsland is dat al mogelijk. Daarom zakken ze graag af naar België. Hier kan de arm der wet voorlopig enkel ingrijpen wanneer er op heterdaad betrapt wordt (de wet op het racisme). Het probleem is dat ze zich gedeisd houden met de politie in de buurt, maar eens die wat verder zijn, geven ze zich gewoon over aan hun macabere en racistische ideologie.

Meer info:
- Anti-fascistisch Front/Verzet
- Reportage TV Oost

Dames en heren,

Vandaag zijn we getuige van een tentoonstelling waarvan diversiteit een thema is en het andere kunst. Door de taal van de kunst spreken veertien kunstenaars tot ons, de creativiteit van de kunstenaar houdt niet op aan de grenzen van een land, een taal of een cultuur. De creativiteit van de kunstenaar is grensoverschrijdend. De kunst bindt en geeft verbinding metde thema’s van het leven. Dat is wat men het “universelle Kunstempfinden” noemt. Vijf autochtonen en negen allochtone kunstenaars preken tot ons. Ik waag een bescheiden poging om wat de beelden eventueel kunnen opwekken in de geest te verbaliseren, onder woorden te brengen.

BRON: TV Oost, 16-03-08

Noodzaak voor de ene, prestigeproject voor de andere

Met De Biekorf beschikt de gemeente vanaf dit weekend over een polyvalent gemeenschapscentrum. Het prijskaartje ligt tussen de vijf en de negen miljoen euro.

Geef me drie goeie redenen waarom Lebbeke een cultureel centrum nodig heeft?
Schepen van Cultuur Dirk De Cock (Spirit): 'De Biekorf is eigenlijk een gemeenschapscentrum: een polyvalente ontmoetingsplaats, waar een zanger optreedt, de KVLV kookles geeft, een toneelverenging repeteert en een bank haar beleggingsavond organiseert. We kozen echter bewust voor de naam cultureel centrum, omdat de zoekmachines die naam tien keer vaker als opdracht krijgen.' 'De tijd van de verzuilde accommodatie is voorbij: Zaal Casino was de zaal van de liberalen, de Vooruit was voor de socialisten en Ons Huis voor de katholieken. Toen we in 2001 te horen kregen dat de bisschop Ons Huis als enig overgebleven centrum wilde sluiten, vroegen we vijf jaar uitstel. Kwestie van ons toe te laten de Lebbeekse verenigingen een onderdak te bieden.' 'Omdat we pal in het midden van de driehoek Brussel-Antwerpen-Gent wonen, kan De Biekorf ook als congrescentrum fungeren voor bedrijven, of voor studiedagen van belangengroepen en andere samenkomsten.'

Welke zijn de specifieke troeven van De Biekorf?
De Cock: 'De accommodatie. We hebben bewust gekozen voor een heel grote ruimte die we kunnen opsplitsen, zodat tegelijk vier activiteiten kunnen plaatsvinden. Daarnaast zijn de oude graanopslagplaatsen omgetoverd tot akoestisch afgeschermde repetitieruimtes voor bands.' 'Over het concept is veel nagedacht. Het heeft geen zin met een zoveelste kloon op de proppen te komen. Wij gaan ruimer, zetten Lebbeke op de culturele kaart.'

De buurgemeenten kregen al jaren de kans zich wat de programmering betreft, te profileren. Zien jullie nog gaten in de markt?
De Cock: 'Er bestaat een afspraak tussen de culturele diensten om in onderling overleg te programmeren. Omdat we optimale kwaliteit nastreven, doen we niets overhaast. Daarom draaien we proef tot september en gaat het eerste werkjaar pas dan van start. Met de technische ploeg van Incar in huis, zullen we de onvermijdelijke kinderziekten vlug opsporen.' 'Sinds vorig jaar komen we aan bod in De Zevensprong, de publicatie waarin het regionale culturele aanbod overzichtelijk gepresenteerd wordt.'

Tot vandaag overweegt geen enkele lokale toneelvereniging haar producties in De Biekorf te spelen? Ontgoocheld?
Cultuurdeskundige Yoko Van Praet: 'Een centrum als dit en zijn reputatie moeten groeien. Bedoeling is tegelijk laagdrempelig te werken en de kwaliteit hoog te houden. De praktijk toont aan dat behoorlijke accommodatie ingevuld wordt. Logisch dat de toneelverenigingen een afwachtende houding aannemen, maar zodra ze kennismaken met de mogelijkheden van De Biekorf, zal hun koudwatervrees stilaan wegebben.'

Hoe concreet is de belangstelling eigenlijk?
Cultuurbeleidscoördinator Wendy Van den Abbeele: 'Incar bijt in april de spits af, in mei is de vzw Mogen Doen te gast met een musical, eind mei vindt het Belgisch kampioenschap gewichtheffen hier onderdak. Kommil Foo doet hier opnames voor een dvd en er liggen al optredens vast van Els De Schepper, Axl Peleman en Stash. Ook de interesse van de lokale verenigingen en raden is groot. Plaatselijke verenigingen krijgen trouwens altijd voorrang op geïnteresseerden van buiten.'

De poëzieavond die doorgaat op zaterdag 16 februari 2008 in de O.-L.-Vrouwkerk in Lebbeke is één van de zestien activiteiten die plaats vinden in het kader van 900 jaar O.-L.-Vrouwkerk te Lebbeke. Ik heb deze poëzieavond zelf op het getouw gezet en breng die samen met mevrouw Connie Tielemans en juffrouw Karlien Lowie. De Gemeentelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans verleent haar medewerking en de Cultuurdienst van Lebbeke zorgt voor de logistiek.

Ingang: € 3.

Vlaams volksvertegenwoordiger Dirk De Cock (spirit) ontving verschillende klachten van Lebbeekse treinreizigers over de recent aangepaste dienstregeling. De klachten handelen over de trein (CR1565) Geraardsbergen-Dendermonde die vertrekt om 15u50 in Geraardsbergen. Deze trein rijdt over Brussel en stopt ook in Lebbeke en wordt door een groot deel van de Lebbeekse pendelaars terugkerend uit Brussel genomen.

Vóór de recent aangepaste regeling reden er rond diezelfde periode (tussen 16u30 en 17u in Brussel) twee treinen met een verschil van ongeveer tien minuten tussen beide treinen. Sinds de nieuws dienstregeling is dit maar één trein meer. De klachten handelen dan ook allen over een té overvolle trein waarbij men - met inbegrip van 1^ste klasse - opeengepakt rechtstaat.

Naar aanleiding van Wereldgedichten kroop de Lebbeekse schepen Dirk De Cock (Spirit) in de huid van een trucker. Hij fleurde hiermee de allereerste Gedichtenfakkeltocht van de bibliotheek op. Hoewel een route door het dorpscentrum uitgestippeld was, moest de tocht als gevolg van het stormweer in de bib zelf plaatsvinden. De Cock zat in een vrachtwagen op het binnenplein van de bib. Als trucker bracht hij het gedicht 'Een bed te Brugge' van Hugo Claus. Ook woordleerkracht Mieke Scheldeman en de leerlingen van de academie droegen gedichten voor.

Enkele recent geopende trage wegen in Lebbeke krijgen een naam. De namen komen er op advies van schepen van Cultuur Dirk De Cock (spirit), die na opzoekingswerk enkele voorstellen indiende.

Buurtweg 18, tussen de Damstraat, Vondelstraat en Bellestraat, heet voortaan 'Kwade Steekbaan', verwijzend naar de harde grond van de weg waar boeren moeilijk met een spade konden in steken. De buurtweg in Denderbelle Broek wordt 'Vossenwegel' genoemd. Vos verwijst naar Vorst, Middelnederlands voor woud of bos. De buurtwegen die de Lindekensstraat, Fabriekstraat, P.F. De Naeyerstraat en Klein Antwerpenstraat verbinden, vormen samen de 'Patmoeswegel'. Moes zou verwijzen naar de familienaam Moens en Pat (Poiët) naar vader.

Het gemeentebestuur van Lebbeke geeft als een van de eerste gemeentebesturen het boekje Help! Ik organiseer uit in samenwerking met Cultuur Lokaal en uitgeverij Politeia. Hiermee wil Lebbeke zijn inwoners die een evenement willen organiseren een handige leidraad aanbieden.

"Toen we de kans kregen om in dit initiatief van Cultuur Lokaal te stappen met een plaatselijke editie van het boekje, vonden we dit een goed idee", vertelt schepen van Cultuur Dirk De Cock (Spirit). "Iedereen die iets wil organiseren vindt in dit boekje antwoorden op alle mogelijke 'w-vragen'. Het is een vademecum voor de verenigingen waarin ze alles terugvinden over bijvoorbeeld de nodige vergunningen, geluidsoverlast en verzekeringen. Er staan ook gouden tips in over communicatie, want vaak zorgt onwetendheid bij buurtbewoners voor wrevel. Hiermee willen we ook de leefbaarheid in de gemeente verbeteren."

Heel wat gemeenten en steden, zoals Dendermonde en Sint-Niklaas, hebben al langer een fuifdraaiboek of -handleiding, maar deze publicatie richt zich tot een veel bredere doelgroep. Ook straatfeesten of optredens bijvoorbeeld komen aan bod.

De cultuurdienst van Lebbeke heeft een boekje gemaakt met daarin alle antwoorden op vragen van verenigingen over de organisatie van een evenement. Alle verenigingen krijgen gratis het boek 'Help! Ik organiseer'. «Er was duidelijk nood aan een handleiding», zegt cultuurbeleidscoördinator Wendy Van den Abbeele. «Als verenigingen iets willen organiseren, moeten ze vaak verscheidene diensten aflopen om op al hun vragen een antwoord te krijgen. Daarom hebben we nu alle info gebundeld.»

Voor de opmaak werkte de cultuurdienst samen met Cultuur Lokaal, het steunpunt van de Vlaamse overheid voor lokale cultuurdiensten. «Dat betekent dat ook alle Vlaamse regels rond de organisatie van evenementen in het boekje zijn opgenomen», zegt cultuurschepen Dirk De Cock (Spirit). «Bovendien staan er verwijzingen in naar contactpersonen of telefoonnummers als er nog meer info nodig is.»

'Help! Ik organiseer' is gedrukt in 200 exemplaren. Verenigingen kunnen het boekje ophalen op de Cultuurdienst, Leo Duboisstraat 40 in Lebbeke. Info: 052/40.90.12.

Naar aanleiding van het project ‘Sport, de bib in topvorm’ vond er een gesprek plaats tussen Filip Meirhaeghe  en sportjournalist Tom Coninx in de bibliotheek van Lebbeke. Dit bracht heel wat volk op de been.

Schepen van Toerisme Dirk De Cock (spirit) is het eens met de voorkeur van Toerisme Oost-Vlaanderen om de Brouwersroute-wandelweg, in zijn aangepaste vorm, vanaf de lente Vliegenetersroute te noemen. Gemeenteraadslid Marcel Vermeir (N-VA) sprak zich daartegen uit omdat de spotnaam Vliegeneters niet leeft onder de bevolking. 'Wij vroegen advies aan een lid van de Oudheidkundige kring Salvator, ook lid van de cel erfgoed van de gemeente', reageert De Cock. 'De verantwoordelijke van Toerisme Oost-Vlaanderen vond het een in het oog springende en interessante naam.' De schepen beschouwt 'Vliegeneters' als een eretitel voor Wiezenaars. Hij kondigt tegelijk aan dat de benamingen die verwijzen naar verdwenen brouwersactiviteiten, gebruikt zullen worden om de straten te benoemen in de geplande verkaveling op de site Van Roy.

Fanfare De Jonge Denderlingen, Belside en de Bellecantorij namen zondag samen de Cultuurprijs 2007 van Lebbeke in ontvangst uit handen van schepen Dirk De Cock (spirit) en cultuurraadvoorzitter Isidoor Colson.

Gemeenteschool De Puzzel krijgt binnenkort een volledig nieuwe verwarmingsinstallatie. Vorige week ontstonden tijdens een avondactiviteit enkele problemen met de installatie. "De infrastructuur is inderdaad verouderd", geeft onderwijsschepen Dirk De Cock (Spirit) toe. "Bij het begin van deze legislatuur heb ik meteen drie dossiers opgestart. Het eerste, dat van de elektriciteit, is sinds kort afgerond. Op dat vlak is het hele schoolgebouw vernieuwd. Het verwarmingsdossier is nu aanbesteedt zodat een aannemer op vrij korte termijn aan de slag kan. Voor de nieuwe installatie krijgen we subsidies omdat ze energiebesparend zal zijn."

Tot slot zal het schooltje ook nieuw sanitair krijgen. De gemeentediensten bereiden dit dossier momenteel volop voor.

Er komen subsidies vrij voor de inrichting van de Vliegeneters-route, een wandeltocht door Wieze. Eigenlijk gaat het  om een aanpassing van de bestaande Brouwersroute. Die was voor veel wandelaars te lang en passeerde een aantal gevaarlijke verkeerspunten.

Omdat in Sint-Lievens Essen reeds een Brouwerijroute bestaat en om verwarring te vermijden, krijgt de wandelroute in Wieze een andere naam. Aangezien de brouwerij van het bier Pater Lieven nog actief is, heeft Toerisme Oost-Vlaanderen de voorkeur aan Sint-Lievens-Esse  gegeven.

Het gemeenschapscentrum De Biekorf, in aanbouw in de Stationsstraat, krijgt een eigen website: www.gcdebiekorf.be. 'Een zaal die over 650 zitjes beschikt regelmatig laten vollopen, vergt een degelijke publicitaire aanpak', zegt cultuurschepen Dirk De Cock (spirit). 'De website zal alle info over de eigen programmatie bevatten, maar staat ook open voor communicatie met de verenigingen. Bedoeling is ook dat het publiek op de site terecht kan voor tickets.'

BRON: Pierre Van Rossem, Het Nieuwsblad, 10 november 2007, p. 70

“Die steun kunnen ze wel gebruiken. Het is een echt huzarenstukje iedereen te zoeken,” zegt schepen Dirk De Cock die enkele jaren geleden zelf als  50-jarige in het comité zat. “Er worden immers drie categorieën aangeschreven. Zij die nu in Lebbeke wonen zijn nogal eenvoudig terug te vinden. Maar ook de 50-jarigen die geboren zijn in Lebbeke of school hebben gelopen in Lebbeke en hier nu niet meer wonen, worden opgezocht. Wat al een veel moeilijkere opdracht is. Hiervoor werken de comités met de klaslijsten van het eerste leerjaar van de verschillende basisscholen. De schooldirecties werken hier graag aan mee”

De gemeentelijke cultuurdienst van Lebbeke doet een oproep naar alle inwoners van de gemeente om van Lebbeke een verlicht kerstdorp te maken. Het unieke initiatief komt er naar aanleiding van de openlucht ijspiste die jaarlijks tijdens de eindejaarsperiode op de Grote Plaats in hartje Lebbeke ligt.

«Bedoeling is om in die periode Lebbeke in vuur en vlam te zetten», zegt Elien De Roo van de cultuurdienst. «De inwoners van Lebbeke, Denderbelle en Wieze kunnen daarbij helpen door Lebbeke om te toveren in een feeëriek verlicht kerstdorp. Wie er het beste in slaagt om zijn huis te versieren, maakt kans op een waardebon.»

WJC Denderklokjes organiseert samen met het gemeentebestuur van Lebbeke een actieweekend rond de trage wegen. Tijdens hun vijftiende Tongenslijperstocht krijgen in Denderbelle een drietal oude buurtwegen een naam.

Het gemeentebestuur van Lebbeke startte in de vorige legislatuur al een beleid rond trage wegen op. "De komende jaren willen we het netwerk trage wegen nog sterk uitbouwen", zegt schepen van Cultuur Dirk De Cock (spirit). "Omdat zij meer status en aanzien krijgen met een officiële naam, hebben we nu drie wegen een nieuwe naam gegeven."

Het gemeentebestuur heeft een buurtweg die de verbinding maakt tussen de Vondelstraat in Lebbeke en de Dries in Denderbelle, hersteld voor openbaar gebruik. De weg kreeg meteen ook, op voorstel van schepen Dirk De Cock, een naam: de Kwade Streekbaan. Decennia geleden was hij voor Lebbekenaars die op beeweg naar Bellesinksen trokken, een gekend parcours. Op zaterdag 27 oktober wordt deze weg in gebruik genomen tijdens een wandeling georganiseerd door de wandelvereniging De Denderklokjes. Start: vanaf 9 uur in de Brouwerij in de Visstraat in Denderbelle. Ook de Patmoeswegel, een weg die de verbinding maakt tussen de Lindekens-, Fabrieks, P.F. De Naeyer- en Klein-Antwerpenstraat, gaat opnieuw open. De nieuwe wegels krijgen voor het eerst een officiële benaming en tegelijk naambordjes. Dat is ook het geval in Denderbellebroek, waar voortaan de Vossenwegel loopt. Komend weekend staan de trage wegen in de kijker. 'Een bedreigd patrimonium, die buurtwegen', weet milieuambtenaar Nathalie Willems. 'Ze vormen nochtans verkeersveilige routes, zijn van groot belang voor het natuurbehoud en zijn uitermate geschikt voor diverse vormen van duurzame recreatie.'

Het gemeentebestuur wil een fraai verlicht kerstdorp en looft daarom prijzen uit voor de mooist versierde huizen. In andere gemeenten wordt de kerstverlichting afgeschaft omdat die te energieverspillend is.

'We willen Lebbeke in de kerstperiode in vuur en vlam zetten', zegt schepen van Cultuur Dirk De Cock (SP.A-Spirit). 'De inwoners van de kerngemeente, Wieze en Denderbelle kunnen daarbij helpen door de hele gemeente in een feeëriek kerstdorp om te toveren.' Er worden prijzen uitgeloofd aan de mensen die hun huis het mooist versieren. Die waardebons zijn inwisselbaar bij de plaatselijke handelaars. Schepen De Cock en leden van de cultuurdienst gaan tussen 15 en 25 december op pad om de versierde huizen te beoordelen. De prijsuitreiking is gepland op 6 januari. En de energieverspilling dan? 'We moeten constateren dat heel veel mensen in onze gemeente van sfeerverlichting houden', zegt schepen De Cock. 'De mensen zijn gevoelig voor die kerstsfeer en wij loven prijzen uit, naar analogie met onze bebloemingsactie. Maar wij kunnen het verbruik natuurlijk proberen te beperken en de mensen vragen hun verlichting maar op bepaalde uren aan te steken. Anderzijds, als de kerstverlichting de mensen dichter bij elkaar kan brengen, heeft dat ook zijn goede kanten.'

De GRC (Gemeentelijke Raad voor Cultuur) van Lebbeke bezocht de stad Brussel in het kader van een studie uitstap op donderdag 11 oktober 2007. In de voormiddag kregen ze van Vlaams parlementslid en schepen van cultuur Dirk De Cock een rondleiding in het Vlaams parlement. ’s Middags was er een maaltijd in het restaurant Casa Reale en ’s namiddags was er een rondleiding in de Marollen door de alom geprezen gids Sonja.

Bekijk hier een aantal foto’s genomen door Frans Willems.

Schepen van Onderwijs Dirk De Cock (Spirit) verdedigt met klem de beslissing van het schepencollege om islamitische lessen toe te staan in de gemeentelijke basisschool van Lebbeke. Dat gebeurt omdat bij ouders onrust was ontstaan over de beslissing. «Die onrust is onterecht», stelt De Cock. «Om de heisa tegen te gaan zullen we alle inwoners goed informeren over het initiatief.»

Het schepencollege besliste tijdens de zomermaanden om in de gemeenteschool van Lebbeke ook islamitische godsdienstlessen toe te laten. Die beslissing kwam er op vraag van enkele ouders. Gevolg is dat vanaf de start van dit schooljaar een klein aantal kinderen twee lestijden islam volgen. Hiervoor worden de klassen gesplitst. «Eigenlijk is het simpel», zegt De Cock. «In onze gemeenteschool konden leerlingen al altijd kiezen of ze godsdienst of zedenleer zouden volgen. Maar die godsdienst hoeft niet perse de katholieke godsdienst te zijn. Elke erkende godsdienst, dus ook islam, kan gegeven worden. Als ouders erom vragen is de school zelfs verplicht om hierop in te gaan. Concreet komt het er dus op neer dat een aantal kinderen nu niet voor zedenleer of katholieke godsdienst kiezen, maar voor islam.»

«De lessen islam worden, net als de andere lessen, in het Nederlands gegeven door leerkrachten die hiervoor het nodige diploma behaalden», benadrukt de schepen nog. «En ook hier komt inspectie van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap.»

Onderwijsschepen Dirk De Cock (Spirit) vindt de onrust bij sommigen over het geven van lessen islamitische godsdienst in gemeenteschool De Puzzel onterecht. Elke officiële school is trouwens verplicht wanneer er vraag naar is, lessen in een door de overheid erkende godsdienst in te richten. De Cock: 'Eigenlijk doet die verplichting er mij niet toe. Ik vind het goed dat het mogelijk is om islamitische godsdienst te volgen in de gemeenteschool. Ik zou het minder appreciëren mocht er een aparte islamitische school ontstaan, zoals in Brussel gebeurde Vaak ook horen we kritische geluiden over wat zich zoals afspeelt achter de gesloten muren van de moskee. Het beangstigt sommigen dat er geen controle is, er Arabisch wordt gesproken. Niets van dat met de islamitische lessen in de gemeenteschool. Integendeel, hiermee creëren we openheid, wat iedereen zou moeten toejuichen.'

Sinds het begin van dit schooljaar zijn er lessen islamitische godsdienst in de gemeenteschool van Lebbeke. Dat zou bij een aantal inwoners onrust kunnen opwekken en dat is onterecht, vindt schepen van Onderwijs Dirk De Cock (Spirit). 

"Onze gemeenteschool is een officiële school. Bij het begin van het schooljaar kiezen de leerlingen of ze godsdienst of zedenleer volgen", legt de schepen uit.

"Veel mensen denken bij het vak godsdienst uitsluitend aan de rooms-katholieke godsdienst. Ze vergeten dat er in ons land nog vijf andere erkende godsdiensten zijn: de protestantse, orthodoxe, anglicaanse en de joodse godsdienst en de islam." 

Lebbeke kreeg van enkele ouders de vraag om lessen islam te organiseren en moest aan deze vraag voldoen. Tijdens de uren godsdienst of zedenleer worden de kinderen opgesplitst in groepen, volgens hun keuze. 

"Eigenlijk doet die verplichting er niet toe", zegt De Cock. "Ik vind het een goede zaak dat het mogelijk is om islamlessen te volgen in de gemeenteschool. Het lijkt me veel slechter dat er aparte islamitische scholen worden opgericht zoals we bijvoorbeeld in Brussel zien gebeuren. Of wat we al een tijd kennen in Antwerpen met de joodse scholen. Dat zou pas een stap achteruit zijn voor de integratie", aldus nog schepen Dirk De Cock. 

BRON: Raf Moortgat,  Gazet van Antwerpen, 18 september 2007, p.  17

Er heerst bij veel Lebbekenaars op dit moment onrust over het feit dat er binnenkort islamitische lessen worden gegeven op onze gemeenteschool. Schepen van onderwijs Dirk De Cock (spirit) vindt deze onrust onterecht. Hij wil de inwoners daarom goed informeren over deze beslissing.   

De kinderen van de lagere scholen van Lebbeke konden gisteren na schooltijd in de gemeentelijke bibliotheek van Lebbeke, in de Stationsstraat, binnen springen om er hun boeken te laten kaften. Het initiatief ging uit van 'De Guitige Gedonskes'. «Wij zijn een groepje vriendinnen dat elk maandagavond gaat fietsen», klinkt het daar. «Boeken kaften voor kinderen bij de start van het schooljaar leek ons wel een leuk initiatief en we vroegen de gemeente of we dit in de bieb konden doen, omdat dit ons een goede locatie leek.»  

Schepen Dirk De Cock (Spirit) en bibliothecaris An Heirbaut waren meteen te vinden voor het initiatief. «Een echte volkstoeloop is het niet geworden», zegt Heirbaut. «Omdat alles nogal vrij laat beslist was, hebben we niet veel promotie kunnen maken. Maar we zijn alleszins van plan om het initiatief jaarlijks te herhalen. Zo krijgt het de kans om te groeien.» Volgend jaar willen de Guitige Gedonskes ook de jongeren die naar het secundair gaan, uitnodigen om in de bieb hun boeken te laten kaften. 

BRON: Nele Dooms, 8 september 2007, Het Laatste Nieuws, p. 43

«De Vredesfietseling is dus meer dan een sportieve uitbarsting», vertelt organisator Thomas Leys. «We willen vooral zoveel mogelijk mensen nog eens laten stilstaan bij de slogan op de IJzertoren 'Nooit meer oorlog'. Voor de fietsers is het alvast een onvergetelijke ervaring.» Schepen Dirk De Cock (Spirit) was alleszins in zijn nopjes met de stop die de Vredesfietseling in Lebbeke maakte. De fietsers werden ontvangen in het gemeentehuis en woonden daarna een bloemenhulde aan het oorlogsmonument bij. «Onze gemeente is trots opdat het een van de schakels vormt in de keten die deze fietsers maken van Voeren naar Diksmuide voor de IJzerbedevaart», zegt De Cock. 

BRON: Nele Dooms, Het Laatste Nieuws, 25-08-2007, p. 37

Vlaams minister van sport Bert Anciaux (Spirit) keert toch 40.000 euro uit aan de gemeente Lebbeke voor de vernieuwing van het buiten-schrijnwerk van het zwembad. Schepen Dirk De Cock (Spirit): 'We zijn echt tevreden met dit bedrag, zeker omdat we weten dat projecten die leiden tot een rationeel energiegebruik gemiddeld 24.000 euro ontvangen.' Ook sportschepen François Perdaens (Open VLD) is tevreden: 'Nu hoeven we nog geen 60 procent zelf op te hoesten. Met de ingreep besparen we bovendien jaarlijks 2.500 euro op onze energiekosten.' 

BRON: Pierre Van Rossem, Het Nieuwsblad, 25-08-2007, p. 59

De overheid maakt nu toch 40.000 euro subsidie vrij voor de vervanging van de ramen van het Lebbeekse gemeentelijke zwembad. Aanvankelijk was de toelage teruggebracht tot 15.000 euro, maar dat bedrag wordt nu toch opgetrokken. 

Die subsidie is een gevolg van een beslissing van de Vlaamse en federale overheid om geld vrij te maken voor rationeel energiegebruik in de sectoren onderwijs, industrie, jeugd en sport. Het gemeentebestuur van Lebbeke sprong mee op de kar en besliste het buitenschrijnwerk van het zwembadcomplex te laten vernieuwen. Het dossier is een van de twintig projecten die geselecteerd werden. 

Maar omdat een pak gemeenten een aanvraag voor subsidie indienden, besliste de overheid om de toelage terug te dringen tot 15.000 euro. Daarop trok schepen Dirk De Cock (Spirit) persoonlijk naar minister van sport Bert Anciaux om het Lebbeekse dossier te verdedigen. En daarom komt de beloofde 40.000 euro subsidie er toch. 

«Als je bedenkt dat per project gemiddeld 24.000 euro wordt betaald, is Lebbeke met die 40.000 euro lang niet slecht af», zegt schepen De Cock. «Dat hebben we te danken aan onze diensten die een ijzersterk dossier samenstelden.» 

Ook schepen van sport François Perdaens (Open Vld) is tevreden. «Door deze toelage moet de gemeente zelf maar 54.000 euro investeren, of nog geen zestig procent van de kostprijs», zegt hij. «Als de werken achter de rug zijn, zullen we bovendien jaarlijks 2.500 euro besparen op de energiefactuur. Goed nieuws voor het milieu én de gemeentekas.» 

BRON: Nele Dooms, Het Laatste Nieuws, 27-08-2007, p. 11

"Door deze toelage moeten we zelf maar 54.000 euro meer ophoesten", weet schepen van Sport François Perdaens. "Dat is nog geen 60 procent van de totale kostprijs van de werkzaamheden. Door de betere isolatie zullen we jaarlijks zo'n 2.500 euro besparen.”

De Vredesfietseling, een tocht van tientallen jongeren die dwars door Vlaanderen richting IJzerbedevaart fietsen voor Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid, maakt vrijdag een tussenstop in Lebbeke. De vredesfietsers worden er door schepen Dirk De Cock (Spirit) ontvangen op het gemeentehuis.  

"We ontvangen de fietsers toch al enkele jaren op rij," zegt De Cock. "We zullen de sportievelingen met veel plezier op een wafel, appel en drankje trakteren. Dit jaar staat er bovendien een bezoek aan het Lebbeeks oorlogsmonument op het programma. Door in elke provincie minstens één Vredesmomument te bezoeken, wil de organisatie van de Vredesfietseling als het ware van Voeren tot Diksmuide een vredesketen leggen. Lebbeke zal een schakel vormen in die symbolische keten." 

BRON: Raf Moortgat, Gazet Van Antwerpen, 24 augustus 2007, p. 22

Minister van sport Bert Anciaux keert toch 40.000 euro uit aan Lebbeke voor de vernieuwing van het buitenschrijnwerk van het zwembad.  Eventjes was er sprake dat Lebbeke slechts 15.000 euro zou krijgen, door de vele kandidaten voor de betrokken subsidiepot. Het stevige dossier van Lebbeke, dat door schepen Dirk De Cock (spirit) persoonlijk werd overhandigd op het kabinet van minister Anciaux, overtuigde uiteindelijk meer dan een hele reeks andere dossiers.  

Bijna negentig jaar geleden verzamelden jonge Vlamingen voor het eerst op de IJzervlakte om hun gesneuvelde kameraden, echtgenoten, vaders, zonen of broers uit de “Groote Oorlog” te gedenken. Ze waren gestorven voor het Belgische vaderland, maar met op hun lippen de wens: “Laat dit nooit meer gebeuren. Geef elk volk zijn recht”. Op de IJzertoren staat daarom ook: NOOIT MEER OORLOG. Op zondag 26 augustus wordt de 80ste IJzerbedevaart georganiseerd door het IJzerbedevaartcomité.  De IJzerbedevaart is de oudste en grootste jaarlijkse vredesmanifestatie van Europa en vindt plaats in Diksmuide rond de IJzertoren, die door de Vlaamse overheid is erkend als gedenkmonument voor de Vlaamse ontvoogding.

De bibliotheek van Lebbeke kent een enorm succes sinds haar verhuizing naar de nieuwe locatie in de Stationsstraat. De uitleencijfers stegen de afgelopen twee jaar met bijna 32 procent. 

Met 89.706 ontleningen in 2006 kende de hoofdbibliotheek van Lebbeke een groei van bijna 15.000 tegenover 2004. In 2005 kenden de bijposten van Denderbelle en Wieze een kleine terugval, die in 2006 grotendeels werd hersteld. "Het succes hebben we te danken aan ons nieuwe gebouw dat we twee jaar geleden in gebruik namen", vertelt schepen van Cultuur Dirk De Cock (Spirit). "Het biedt veel meer mogelijkheden. Zo hebben we ons aanbod kunnen uitbreiden op vlak van uitwisselingen en internet. Gerichte reclame en onze aansluiting bij de Leesdijk wierpen ook hun vruchten af."Door tentoonstellingen in de polyvalente zaal of de mogelijkheid om er vergaderingen te organiseren, komen er ook meer mensen in aanraking met de bibliotheek.

Sinds kort is de bib ook gestart met het aanleggen van een collectie luisterboeken. Die laten de luisteraar genieten van een spannend verhaal tijdens bijvoorbeeld de dagelijkse file. Er zijn al vijftig titels beschikbaar. Ook de collectie van dvd's is recent flink uitgebreid met 500 exemplaren. Bij de nieuwe aanwinsten zijn heel wat tv-series. 

BRON: Raf Moortgat, Gazet van Antwerpen, 18-08-2007, p. 53

Wie op 15 augustus 'snamiddags de openbare bib in de Stationsstraat binnenloopt en zijn lidkaart toont, krijgt een ijsje. 'De jongste twee jaar stegen de totale uitleencijfers, inbegrepen die van de uitleenposten Denderbelle en Wieze, met 31,7 procent tot 97.207', zegt schepen Dirk De Cock (SP.A-Spirit). 'Vorig jaar bedroeg de stijging in de hoofdbib ruim twintig procent. Ook in de uitleenposten werd vijftien procent meer uitleningen geregistreerd.' Tijdens de open dag zijn niet alleen boeken te koop voor een euro - jeugdboeken voor een halve - maar staat ook een rariteitenkabinet op de bezoekers te wachten. 'In dit pseudo-wetenschappelijk minimuseumpje staan een dertigtal objecten tentoon die te maken hebben met bekende sprookjes.' Geïnteresseerden kunnen ook deelnemen aan een workshop didgeridoo, er is kinderanimatie en een zomercafé. 

BRON: Pierre Van Rossem, Het Nieuwsblad, 14-08-2007, p. 20