Sonnet: Doel 

Als dichter lukt het mij misschien,

als dichter wel. Wie als politicus

nog roept in de woestijn; hij spant de lus

naar kunstenaars en dichters, die nog zien 

en trekt dat touw dan aan als nooit gezien

protest. En legt zo rond het dorp een lus

waar niet vernietigd wordt en huurlingen dus

geen huizen kunnen slechten om nadien 

terug te komen en opnieuw de hand te slaan

aan huizen, straten, pleinen en om braakland

achter te laten in bijna vergeten straten. 

Hoe kleeft protest toch aan hun staan

sindsdien, als woei de wind het laatste zand

als dam op tegen wie niet valt mee te praten. 

Dirk De Cock, Brussel, Vp, Rubenszaal,

31 maart 2009, 15.52u.-16.24u.