DOEL.

De kerkklok klept verweesd

en trekt het schip

van Schelde naar dorp en terug.

Hoe stil is het in dit verdreven dorp

als in een kerk,

en wezenloos dat je de wind

kan horen in de straten

en hoort klagen in de gaten

van de straatwand

werk van malafide mannen.

Dit dorp wordt enkel nog gered

door vrouwen en door kunstenaars,

alleen zij baren nog hoop

tegen de aangebrachte kankers

van machinale mechanismen.

Geklemd tussen koeltorens

en haven heeft de habitat

toch nog het intacte van intens contact.

Een veilige haven

van jewelste,

het dorp dat leeft en zindert

in zijn diepste binnenste,

maar met zijn lach nog even wacht,

omdat het kraakt in al zijn voegen.

 Dirk De Cock,

Lebbeke, 20 maart 2009, 11.48u. – 12.11u.