Over de nakende val van Goma.
donderdag, 30 oktober 2008

Laurent Nkunda zet Oost-Congo op stelten. Laurent Nkunda is een Tutsi uit Kivu, een congolese Tutsi dus. Hij krijgt volop steun van Paul Kagame, de president van Rwanda en eveneens een Tutsi, met dit verschil, dat Kagame in Uganda is grootgebracht en daar heeft gestudeerd. En, Uganda is Engelstalig. Paul Kagame dus ook. De laatste heldendaad van Kagame bestaat er zelfs in dat hij het hele Rwandese onderwijssysteem zal verengelsen. Heel verstandig wanneer je onderwijzers in het Frans zijn geschoold! De Amerikanen houden zich van de domme. Ze plaatsen zich officieel buiten het conflict, terwijl ze in Kigale massale logistiek aan het ontplooien zijn.

Steeds weer wordt Oost-Congo als geplaagde regio kop van jut van vooral internationale spelers. Er is sedert de genocide in Rwanda van 1994 een niet aflatende strijd begonnen tussen de Engelstalige en de Franstalige invloedssfeer in Africa. De interahamwe vluchtten destijds naar Oost-Congo en exporteerden het Rwandese conflict.

Op de vlucht in Oost-CongoWaarom is het er zo moeilijk? Er zijn tal van ethnieën en er is een gigantische hoeveelheid zeldzame grondstoffen. Dat is een heel explosief cocktail. Het is in het belang van Kagame en van de Angelsaksische wereld dat er als het ware een would-be bufferstaat komt tussen Rwanda en Congo. Die bufferstaat kan grondstoffen naar het westen loodsen op een wijze waar beter geen vragen worden bijgesteld. Na de bloeddiamanten komen nu de bloedgrondstoffen. De bevolking leidt nu al meer dan een decenium, met als meest gebruikte oorlogswapen: de verkrachting meestal gevolgd door zware genitale verminking. Heel wat mannen worden gedood. Vrouwen worden door militieleden als seksslavin gehouden. Men ontneemt de dorpen en de gemeenschappen hun trots en hun waardigheid en men treft ze in hun potentiële procreatie. Iedereen is ten prooi aan ontreddering en wanhoop.

Waarom is het Congolese leger zo onmachtig. Het Congolese leger is een amalgaam van ingelijfde voormalige militieleden. Ze worden weinig of niet betaald en leven op de kap van de bevolking. Ze heersen dus met willekeur, zijn ongedisciplineerd en slecht opgeleid. Is dat het einde van het verhaal?

Neen, zoals steeds in dit complexe land is er een staartje. Laurent Désiré Kabila, de vermoorde vader van de huidige president Joseph Kabila, heeft ooit de macht van Mubutu kunnen breken dank zij de steun van de Banjamulenge. En Joseph Kabila behoort tot dezelfde etnie! Hij regeert in Kinshasa, maar in Kinshasa en in de evenaarsprovincie wonen overwegend aanhangers van Mbemba en die zit in Den Haag in de cel te wachten op zijn proces (eveneens voor genocide) bij het internationaal gerechtshof. Wie leverde Mbemba uit en waarom. Natuurlijk is hij geen doetje! Maar wie is daar wel een doetje.

De Monuc, de internationale UNO-troepenmacht dreigt opnieuw vanaf de zijlijn toeschouwer te worden, de bevehebber heeft zijn ontslag gegeven en de bevelen zullen er dus niet duidelijker om worden. De Verenigde naties hebben recent al twee maal toegekeken vanaf de zijlijn en telkens betrof het een genocide: in Bosnië en in Rwanda! De val van Goma is dichtbij, de UNO-troepen zullen zwaar tekort schieten. Iedereen houdt zijn hart vast wanneer de troepen van Laurent Nkunda Goma zullen innemen. De vraag die elkeen zich stelt is, hoe het komt dat een uitgebluste en verslagen militie, die toch wel serieuze opdonders had gekregen er na een jaar in slaagt om als een min of meer gedisciplieerde legermacht het ene militaire succes na het andere te behalen. Wie is daar de helpende hand? Paul Kagame en wie nog?