SEMU wil profiteren van verhoogde schoolsubsidies
donderdag, 9 oktober 2008

Onwaarschijnlijk is het: de wijze waarop de beheersvennootschap Semu probeert de scholen tot drie euro per leerling af te troggelen voor het zingen van liedjes. Ze doet dat op een onbeschofte en incorrecte wijze. Bart Caron en Dirk De Cock (beide VlaamsProgressieven) roepen de scholen op hier niet licht op in te gaan en ze vragen de federale minister van Economie een onderzoek te doen naar Semu.

 

Even situeren. Semu int de rechten voor uitgevers van bladmuziek. Ze zette de voorbije jaren koren, muziekverenigingen, het deeltijds en het hoger kunstonderwijs onder druk om een licentie te nemen, en nu doet ze hetzelfde met lagere en middelbare scholen. Schijnbaar aan een laag tarief, 0,7 euro per kleuter, 1,77 per leerling uit het lager en 2,77 per scholier uit het middelbaar onderwijs. Vermenigvuldig dat eens met het aantal betrokken leerlingen, dan merkt iedereen dat het gaat om een enorm bedrag dat in de schoot van de beheersvennootschap valt. Voor het onderwijs is het schijnbaar een kleine kost, maar in feit een nieuwe belasting.
Semu wil met de scholen licenties afsluiten zodat elke school dan onbeperkt muziek zou mogen kopiëren. Alleen, Semu vertegenwoordigt slechts een beperkt gedeelte van de uitgegeven muziek die in Vlaanderen wordt verdeeld. En kan dus nooit pretenderen dat de school dan 'veilig' zou zijn. De licentie dekt slechts die uitgevers die SEMU vertegenwoordigt, vele andere niet. Semu pleegt dus boerenbedrog.

 

Bart CaronBart Caron: “Wij stellen voor dat de scholen zoveel mogelijk met originele bladmuziek werken. Voor muziek uit het publiek domein - niet-beschermde muziek omdat de componist reeds langer dan 70 jaar overleden is of volksmuziek zoals Klein Klein Kleutertje - kunnen ze wel zoveel kopies nemen als ze willen. Als ze zich aan deze regels houden moeten ze geen rechten betalen en is een licentie met SEMU overbodig.”

 

De volksvertegenwoordigers Bart Caron en Dirk De Cock vragen ook, in het belang van de cultuursector en het onderwijs, aan de federale minister van Economie Van Quickenborne in te grijpen. Zijn voorganger liet het dossier verrotten. Ze vragen dat de nieuwe minister krachtdadiger ageert. Er zijn talrijke klachten tegen Semu, er zijn grote twijfels over de vrijwaring van rechten en nog veel meer over de herverdeling van de inningen over de uitgevers van bladmuziek. Dirk De Cock: “Daarenboven is de stijl van Semu beneden alle peil. Ze dreigen organisaties af op basis van onjuiste informatie, dagen verenigingen voor de rechtbank, verhinderen dat Dirk De Cocklandelijke organisaties nog muziekpartituren uit hun bibliotheek kunnen uitlenen enz. Dat zowel de bisdommen voor hun koren als de onderwijskoepels voor de scholen niet tot een overeenkomst zijn gekomen met Semu bewijst de onredelijkheid van deze auteursrechtenorganisatie.”

 

De houding van Semu bevordert geenszins de muziekbeoefening, laat staan de verkoop van partituren. Integendeel, de organisatie besmet het imago van componisten en muziekuitgevers. Velen van hen willen daarom ook helemaal niet meer samenwerken met Semu.

 

En tenslotte, kan er niet worden gedacht aan een algehele vrijstelling van rechten voor het leerplichtonderwijs, eventueel met een compenserende vergoeding voor de auteurs en uitgevers?  Ook dat verdient onderzoek door het federale kabinet van economie.